Skorzystaj z lokalnej wypożyczalni!

Z naszego researchu wynika, że małe, lokalne wypożyczalnie oferują najlepsze ceny. Firmy, które są najpopularniejsze wśród przylatujących do Gruzji Polaków, mają znaczniej mniej korzystne oferty. Natomiast duże, międzynarodowe wypożyczalnie często wymagają dodatkowo płatnego ubezpieczenia lub obowiązkowego depozytu.

Aby znaleźć tani samochód z lokalnej wypożyczalni w Gruzji, polecam wyszukiwarkę LocalRent. To właśnie dzięki niej przy każdym z wynajmów zaoszczędziliśmy naprawdę spore sumy! LocalRent grupuje na swojej stronie lokalne wypożyczalnie, dzięki czemu możesz wybrać taką, która oferuje najlepsze ceny w wybranym przez Ciebie terminie. Nie musisz przeglądać dziesiątek stron internetowych wypożyczalni – wszystko jest w jednym miejscu. Ceny i inne szczegóły rezerwacji sprawdzisz poniżej ↓

Warunki wynajmu samochodu w Gruzji przez LocalRent

Jak widzisz powyżej, ceny są naprawdę świetne, szczególnie w porównaniu do innych znanych tutaj wypożyczalni. Dodatkowo im dłuższy okres najmu samochodu, tym niższa będzie cena za dzień. Warto też rezerwować samochód z jak największym wyprzedzeniem. To również może pozytywnie wpłynąć na cenę.

Rezerwując samochód przez LocalRent, tak naprawdę otrzymasz auto z lokalnej wypożyczalni z danego miasta. Podczas rezerwacji zwróć uwagę na rodzaj i zakres ubezpieczenia. Polecam również wybrać dostarczenie samochodu na lotnisko zaraz po Twoim przylocie. W zależności od wypożyczalni ta opcja może być darmowa lub dodatkowo płatna (zazwyczaj 5-15 USD). Alternatywą jest dostarczenie auta pod wybrany przez Ciebie adres w mieście lub jego odbiór w biurze wypożyczalni.

Wszystkie rezerwacje możesz bezpłatnie odwołać do 7 dni przed datą odbioru (30 dni w przypadku samochodów z kategorii SUV lub Luxury). Wiele samochodów ma też wliczoną w cenę opcję bezpłatnego odwołania rezerwacji do 24 h przed odbiorem samochodu – poznasz ją po zielonej adnotacji “free cancelation” ↓

Zdecydowana większość ofert nie wymaga depozytu. Po dokonaniu rezerwacji wpłacasz jedynie zaliczkę (przeważnie ok. 15-20% całej kwoty). W przypadku anulowania zaliczka zostanie zwrócona Ci w całości (jeśli anulujesz zgodnie z zasadami opisanymi wyżej). Resztę zapłacisz przy odbiorze samochodu (gotówką, czasem kartą – sprawdź w szczegółach rezerwacji). Przed terminem odbioru auta pracownik lokalnej wypożyczalni skontaktuje się z Tobą w celu ustalenia szczegółów przekazania samochodu. Pamiętaj, żeby w formularzu rezerwacji podać swój numer WhatsApp lub Telegram.

Jak w przypadku wszystkich usług na całym świecie, zachęcam Cię do zapoznania się z pełnym regulaminem najmu znajdującym się na stronie LocalRent.

W samym 2023 r. korzystaliśmy z ich usług już 6 razy i zawsze byliśmy zadowoleni. W każdym z terminów (i w sezonie, i poza sezonem) ich ceny były bezkonkurencyjne w porównaniu do innych wypożyczalni.

Wynajem samochodu w Gruzji – kilka porad

Kilka dodatkowych porad przed wypożyczeniem samochodu w Gruzji z naszego doświadczenia:

• sprawdź, czy na trasach, którymi zamierzasz jeździć, wymagane jest auto 4×4. Większość dróg w Gruzji jest w dobrym stanie, ale żeby dotrzeć do wielu miejsc samochód z napędem na cztery koła może być konieczny lub mile widziany
• większość wypożyczalni nie pozwala jechać w najtrudniejsze górskie trasy w Gruzji (np. droga do Omalo, gdzie dla własnego spokoju i tak polecamy wybrać się jeepem z doświadczonym kierowcą). Zawsze sprawdzaj zakazane trasy w warunkach wypożyczenia
• przy odbiorze samochodu zrób zdjęcia albo nagraj film całej karoserii oraz wnętrza. Może to być pomocne w przypadku konieczności dochodzenia, czy jakieś uszkodzenie powstało z Twojej winy. Nam nigdy się to nie przytrafiło, a oddawanie samochodu było zawsze bezproblemowe, ale jak to mówią “przezorny zawsze ubezpieczony”

Co da Ci wynajem samochodu w Gruzji?

Jazda wynajętym samochodem pozwoli Ci poznać Gruzję w pełnej krasie. Niezależność i możliwość zaplanowania road tripa tak, jak sobie to wymarzysz, jest nieoceniona! Dotarcie do wielu pięknych miejsc w Gruzji komunikacją publiczną jest bardzo czasochłonne, często niekomfortowe (szczególnie podczas letnich upałów ) albo po prostu niemożliwe. Własne auto pozwoli Ci zaoszczędzić sporo czasu.

W wielu przypadkach będzie to również oszczędność pieniędzy. Szczególnie jeśli wybierasz się do Gruzji większą grupą. Dodatkowo paliwo jest tutaj stosunkowo tanie – diesel ~5PLN/litr, benzyna ~3,90PLN/litr. Wszystkie drogi są bezpłatne.

Jak wygląda jazda po gruzińskich drogach?

Zanim zdecydujesz się wynająć auto w Gruzji, pamiętaj, że styl jazdy Gruzinów ma niewiele wspólnego z tym, do czego przyzwyczajeni jesteśmy w Europie. W sumie nic dziwnego, skoro jeszcze do kwietnia 2022 r. egzamin praktyczny na prawo jazdy w Gruzji odbywał się tylko na placu manewrowym… Miej to z tyłu głowy poruszając się po gruzińskich drogach

Gruzińscy kierowcy nie myślą o innych uczestnikach ruchu. Najważniejsze dla nich jest to, żeby jak najszybciej przedostać się z punktu A do punktu B, najlepiej jak najrzadziej się przy tym zatrzymując.

Klaksony słychać wszędzie. Gruzini trąbią, żeby przypomnieć sobie nawzajem o zielonym świetle. Czasem trąbią na znajomego, którego właśnie zobaczyli na chodniku. A czasem trąbią bez powodu, tak po prostu, bo nudzi ich stanie w korku. Nie przejmuj się tym – klakson w Gruzji przeważnie nie oznacza nic złego

Za to niespecjalnie używa się tutaj kierunkowskazów. Wielu kierowców włącza je dopiero w momencie, gdy zaczynają wykonywać dany manewr. Lepiej więc zawsze trzymać odpowiedni odstęp od innych samochodów.

Z aspektów pozytywnych – do wszystkiego da się przyzwyczaić! Po kilku godzinach jazdy wśród gruzińskich kierowców wyczujesz ich styl i zrozumiesz te niepisane zasady. Mi jeździ mi się tutaj coraz lepiej i nawet polubiłem tę samowolkę!

To oczywiście tylko kilka smaczków z gruzińskich dróg. Po wielu zapytaniach o warunki i zasady panujące na gruzińskich drogach powstał osobny wpis “Gruzja samochodem – 10 porad”. Mam nadzieję, że będzie on pomocny i rozwieje Twoje ewentualne wątpliwości

Czy w Gruzji potrzebujesz międzynarodowego prawa jazdy?

W Gruzji nie potrzebujesz międzynarodowego prawa jazdy. W zupełności wystarczy polski dokument prawa jazdy.

Co zobaczyć w Gruzji samochodem?

Jeśli zdecydujesz się na zwiedzanie Gruzji samochodem (do czego zachęcamy!), zajrzyj do artykułów z naszymi ulubionymi miejscami w Gruzji. Może będzie to dla Ciebie inspiracja do zaplanowania własnego gruzińskiego road tripa

Artykuł Tani wynajem samochodu w Gruzji pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Plecak podręczny

Plecak podręczny to podstawa. Zabierasz go ze sobą na krótsze i dłuższe tripy. Istotne jest więc, aby pomieścił zarówno Twój sprzęt do pracy, jak i podstawowe ubrania. Dzięki temu będziesz w stanie polecieć na city breaka czy krótki wypad z pracą zdalną z samym bagażem podręcznym.

Nie mniej istotna jest kwestia wymiarów plecaka. Pamiętaj o sprawdzeniu, czy wybrany przez Ciebie model będzie przechodził jako bagaż podręczny w liniach lotniczych. Zastanów się, jakimi liniami będziesz latać przez najbliższe miesiące/lata. Następnie sprawdź wymiary bagażu podręcznego na stronie danej linii lotniczej. Nie musisz sugerować się tymi wymiarami co do centymetra. W praktyce istotne jest, żeby plecak zmieścił się pod siedzeniem w samolocie i nie wyglądał na “wypchany” Warto przejrzeć w sieci opinie o danym plecaku właśnie pod kątem pasowania jako bagaż podręczny.

Możemy polecić dwa plecaki – w zależności od Twoich potrzeb. Pierwszym z nich jest Manfrotto Advanced 2 Gear M. Jest to plecak fotograficzny, dzięki czemu super sprawdza się do przewożenia sprzętu. Używaliśmy go przez 3 lata i bez problemu mieścił laptopa, drona z pilotem, podstawkę pod laptopa, klawiaturę, mysz, Kindle, iPada, okablowanie, aparat z obiektywem i kilka innych drobnych przedmiotów. Jeśli ten model nie do końca Ci odpowiada, inne modele plecaków tej firmy możesz przejrzeć tutaj. Ręczymy za ich jakość i wytrzymałość.

Jeśli masz mniej sprzętu, a np. więcej ubrań, lepszym wyborem będzie 23-litrowy plecak turystyczny Quechua z Decathlona. Posiada on jedną dużą i bardzo pojemną komorę. Może nie ułożysz sprzętu tak ładnie, jak w plecakach Manfrotto, ale spakujesz do niego o wiele więcej rzeczy. Komora jest o zmiennej pojemności. Oznacza to tyle, że “kołnierz” plecaka może być rozwinięty – przez co zmieści o wiele więcej – lub schowany, np. w celu wykorzystania go jako bagaż podręczny w tanich liniach. Testowaliśmy w WizzAir i RyanAir w Europie – bez problemu przechodził jako bagaż podręczny

Duży plecak (nadawany)

Duży plecak cyfrowego nomady to już inna historia. Przede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie, jak duży powinien być taki plecak. Fajnym pomysłem jest udanie się do Decathlona i zobaczenie kilku takich plecaków na własne oczy.

U nas od 2 lat świetnie sprawdza się 70-litrowy plecak Forclaz właśnie z Decathlona. Jego cenę sprawdzisz tutaj. Jest naprawdę pojemny, wygodny i baaaardzo wytrzymały.

Laptop

W plecaku cyfrowego nomady nie może zabraknąć naszego źródła utrzymania i głównego narzędzia pracy – laptopa

W zależności od tego, czym się zajmujesz, będziesz oczywiście potrzebować innego sprzętu. Dla copywritera wystarczy prosty laptop za 2000-3000 zł, za to programiście przyda się lepsza (i droższa) maszyna.

Wybierając laptopa, z którym będziesz podróżować, zwróć uwagę na jego wagę. Fajnie, gdyby ważył poniżej 2kg (razem z kablem zasilającym). Istotne jest również sprawdzenie warunków gwarancji. Świetnie sprawdzi się co najmniej 24-miesięczna gwarancja producenta. Polecam upewnić się, czy gwarancja będzie działać na całym świecie. Fajnym dodatkiem są gwarancje typu “Next Business Day”, zapewniające naprawę lub wymianę sprzętu w ciągu 1 dnia roboczego. Takie warunki oferuje m.in. firma Dell. Może być to kluczowe, jeśli mamy tylko jednego laptopa i jest on nam niezbędny do pracy.

W ciągu 4 lat nomadowego życia przetestowaliśmy 4 laptopy. Na ten moment z czystym sumieniem możemy polecić:

• Asus Zenbook 14 – świetnie sprawdzi się do blogowania, copywritingu oraz wszystkiego, co nie wymaga dużych zasobów sprzętowych. Jego największe zalety to kompaktowy rozmiar i waga (tylko 1,17 kg). Aktualną cenę sprawdzisz tutaj
• DELL Precision 3570 – super sprzęt dla programisty. Jak na swoje parametry, nadal stosunkowo lekki (1.6 kg). Świetna wydajność, bardzo dobra jakość wykonania. Można go wyrwać z 3-letnią gwarancją Pro Support lub wariantem Next Business Day. Aktualną cenę sprawdzisz tutaj

Podstawka pod laptopa

Jeśli chcesz zbudować prawdziwe stanowisko pracy w podróży, wyposaż swój plecak cyfrowego nomady w podstawę pod laptopa. Serio – to zmieni Twój komfort pracy o 180 stopni!

Ja od 4 lat korzystam z podstawki Nexstand K2. Jest bezkonkurencyjna i “nie do zajechania”. Absolutnie nic się z nią nie dzieje, a korzystam z niej codziennie. Często zabieram podstawkę ze sobą do kawiarni. Jest super lekka, mała i wygodna w transporcie.

Najlepiej zamówić podstawkę z tej strony. W innym przypadku możesz trafić na dostawę z Azji, która często trwa wiele tygodni. Dodatkowo, używając kodu zniżkowego “TRAVELOZERCY10” otrzymasz 10% zniżki (wpisz go w polu “Discount code” przy składaniu zamówienia)

Tutaj mały tip – nie kupuj samej podstawki. Pamiętaj też o zewnętrznej klawiaturze i myszce. Pisanie na klawiaturze laptopa umieszczonego na podstawce jest bardzo nieergonomiczne. Twój kręgosłup raczej tego nie polubi

Klawiatura bezprzewodowa

Kolejnym elementem nomadowego zestawu jest klawiatura bezprzewodowa. Zawsze współczuję osobom, które pracują z podstawką, ale nie mają zewnętrznej klawiatury. Dodanie do podstawki porządnej klawiatury i myszy zwiększy komfort Twojej pracy wielokrotnie.

Ja od 4 lat korzystam z klawiatury Penclic KB3. Nie mogę powiedzieć o niej złego słowa. Mieszkając w Indonezji, po 2 latach od zakupu klawiatura przestała działać. Skontaktowałem się z działem wsparcia firmy mailowo i w ciągu 10 dni – bez zadawania wielu pytań – została mi przysłana nowa sztuka. Działa do dziś

Mysz bezprzewodowa

Zewnętrzna, bezprzewodowa myszka dopełni Twój zestaw do pracy w podróży. Nawet jeśli nie korzystam z podstawki, to nie wyobrażam sobie pracy jedynie za pomocą touchpada.

Z czystym sumieniem mogę polecić myszki Logitech, w szczególności niezniszczalną M705. Mam tę mysz od 4 lat i sprawdza się bez zarzutu. Raz na ok. pół roku wymieniam tylko baterie.

Przy okazji polecam Ci zaopatrzyć się w podkładkę pod mysz. Bezprzewodowej myszki często nie użyjesz na niejednolitej powierzchni, co mi zdarza się bardzo często – w wynajmowanych mieszkaniach albo kawiarniach. Ja korzystam z podkładki SteelSeries QCK.

Przenośny monitor

Długo nie miałem przenośnego monitora i kupowałem monitor na miejscu, jeśli zostawaliśmy gdzieś na kilka miesięcy. Okazuje się jednak, że nie zawsze się to opłaca. Taki monitor można przed wyjazdem sprzedać, ale po pierwsze zajmuje to czas, a po drugie nie zawsze jest łatwe.

W zeszłym roku zdecydowałem się na zakup przenośnego monitora Asus ZenScreen i jestem zachwycony Jakość obrazu jest świetna – o wiele lepsza niż monitorów za 400-500 zł, które kupowałem w Indonezji czy Gruzji. Jego cena to koszt dwóch średniej jakości monitorów stacjonarnych. Według mnie szybko się więc zwraca. Nie wspominając o tym, jak bardzo ułatwia życie. Nie muszę już myśleć o szukaniu monitora na miejscu i później jego odsprzedaży. ZenScreen jest mały i lekki – bez problemu przewożę go w bagażu podręcznym.

TIP: przed zakupem sprawdź, czy Twój laptop posiada port obsługujący ten monitor (USB-C z obsługą zasilania).

iPad

Jeśli pracujesz zdanie i nie potrzebujesz sprzętu o super wydajności (tzn. nie programujesz lub nie edytujesz wideo, ale np. piszesz teksty), odciąż swój plecak cyfrowego nomady i rozważ zakup iPada zamiast laptopa. Celowo polecam iPada, a nie inny tablet. Produkty Apple wygrywają w tej kategorii z innymi markami. Są bardzo trwałe i według mnie warte swojej ceny.

Pamiętaj, że nie musisz od razu kupować najdroższego modelu. My korzystamy z iPada 10,2 i sprawuje się on świetnie. Jest to również super rozwiązanie na oglądanie seriali w podróży. Bateria trzyma bardzo długo, a tablet jest wygodny do postawienia na stoliku w samolocie czy pociągu. Polecam zapisać wcześniej ulubione seriale offline np. w apce Netflixa

Słuchawki bezprzewodowe

W plecaku cyfrowego nomady powinny znaleźć się słuchawki bezprzewodowe. Po pierwsze – jest to mega wygodne (brak kabli). Po drugie, wiele z nich pozwala odciąć się od otoczenia i bardziej skupić na pracy (np. w podróży czy kawiarni). Polecam nie kupować najtańszych słuchawek bezprzewodowych – z ich jakością i trwałością bywa bardzo różnie. Nie musisz też od razu inwestować dużych kwot w AirPodsy.

Wybierając słuchawki bezprzewodowe, warto zwrócić uwagę na funkcję ANC (Active Noise Cancellation). Tryb ten “wycina” dźwięki otoczenia. Jest to super przydatne w tłocznym lub głośnym miejscu, kiedy chcesz się skupić na pracy. Ja często korzystam z tej funkcji z metrze, samolocie czy kawiarni.

Od siebie mogę polecić słuchawki 1MORE Comfobuds Pro. Są w naprawdę spoko cenie, a spełniają swoją funkcję. Mają też bardzo dobry mikrofon, co rzadko zdarza się w tańszych słuchawkach bezprzewodowych (korzystam codziennie na rozmowach wideo). W zestawie jest kilka “gumek”, dzięki którym dostosujesz słuchawki do rozmiaru swojego ucha.

Kindle

Jeśli lubisz czytać, koniecznie zaopatrz się w czytnik Kindle. Nie wyobrażam sobie powrotu do papierowych książek. W naszym trybie życia jest to zresztą praktycznie niemożliwe Kindle świetnie zastępuje papierowe książki. Nie wspominając o wygodzie i śmiesznie małej wadze (206 gramów), co w plecaku cyfrowego nomady jest podstawą.

Polecam model Kindle Paperwhite 4. Jest to wariant wodoodporny, co może okazać się bardzo przydatne w podróży. Pełne naładowanie czytnika wystarczy na kilka tygodni codziennego korzystania. Posiadamy dwie sztuki już od 6 lat i możemy je bardzo polecić.

Przedłużacz

Trochę śmieszny przedmiot, ale przedłużacz nie raz uratował nas w podróży W wynajmowanych mieszkaniach czy pokojach hotelowych gniazdka są często daleko od stołu. W naszym plecaku cyfrowego nomady zawsze mamy najzwyklejszy, 3-gniazdkowy przedłużacz. Nie wiem co byśmy bez niego zrobili

Powerbank

Podstawowym przedmiotem w podróży jest powerbank. Bardzo się przydaje w samej podróży, szczególnie podczas roadrtipów, gdzie dostęp do prądu jest ograniczony. Wychodząc popracować do kawiarni też zabieramy powerbanka ze sobą na wypadek braku dostępu do gniazdek.

Warto zwrócić uwagę na pojemność – fajnie, żeby było to co najmniej 20000 mAh. Polecam sprawdzić powerbanki firmy BaseUs, na przykład ten model.

Smartfon z dual-sim/e-sim

Żyjąc w podróży, nadal będziesz potrzebować dostępu do polskiego numeru telefonu. Tutaj bardzo przydaje się smartfon z Dual SIM lub obsługujący eSIM. Dzięki temu możesz w tym samym czasie mieć aktywną lokalną kartę kraju, w którym przebywasz oraz kartę z polskim numerem.

Bardzo polecamy rozwiązanie eSIM dostępne w iPhone. Obsługę elektronicznych kart SIM znajdziesz w modelu iPhone XS lub nowszych.

TIP, jeśli chcesz korzystać z eSIM w podróży: przed podróżą sprawdź, czy zagraniczny operator, którego planujesz używać, wspiera eSIM. Z Polski warto też zabrać puste, fizyczne karty SIM – możesz je otrzymać w salonie swojej sieci. W razie utraty telefonu z kartą eSIM mogą okazać się jedyną drogą na odzyskanie dostępu do polskiego numeru za granicą.

Dron

Dron to naprawdę fajny gadżet do plecaka cyfrowego nomady. Wiele miejsc z góry wygląda zupełnie inaczej niż z poziomu oka obserwatora

Jeśli szukasz czegoś wygodnego w transporcie, mogę polecić DJI Mavic Mini – nam w zupełności wystarcza. Bateria pozwala na nawet 30 minut lotu. Przewozimy go w bagażu podręcznym bez żadnego etui.

Podróżny dripper

Jeśli jesteś fanem metod przelewowych, podróżny dripper na pewno przypadnie Ci do gustu. My korzystamy z Pourigami – świetna sprawa! Mając dostęp do gorącej wody, wszędzie zaparzysz swoją ulubioną V60

Podróżny młynek do kawy

Jeśli chcesz mieć dodatkowo świeżo zmieloną kawkę, do drippera dorzuć podróżny młynek, np. ten – Hario Smart G. Pozwala na bardzo przyzwoite zmielenie kawy do dowolnej metody parzenia, a do tego jest mały, wygodny w transporcie i ma spoko cenę

Butelka wielorazowa

Butelka wielorazowa to chyba najczęściej używany przez nas przedmiot w podróży niebędący elektroniką Po latach testowania różnych modeli takich butelek zdecydowanie polecamy Dafi Solid w wersji 0.7L. Korzystamy z niej od 1,5 roku i sprawdza się świetnie. Tworzywo jest solidne i dość sztywne, przez co butelka jest bardzo wytrzymała. Pozostaje jedynie raz na 1-2 miesiące wymienić w niej filtr.

To tyle! Mam nadzieję, że ta lista będzie dla Ciebie przydatna. Jeśli masz jakiś przedmiot, bez którego nie wyruszasz w podróż, daj znać w komentarzu

Artykuł Plecak cyfrowego nomady. Co spakować do pracy w podróży? pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

My w Szkocji byliśmy w sierpniu 2020 r. Wypożyczyliśmy campervana, którym przejechaliśmy prawie 1500 km. Chociaż prowadziło mi się go bardzo komfortowo, to jest kilka aspektów, o których chciałbym wiedzieć, zanim usiadłem za kierownicą Właśnie dlatego, w tym wpisie przedstawiam Ci porady dotyczące poruszania się po Szkocji samochodem.

Ruch lewostronny

W Wielkiej Brytanii obowiązuje ruch lewostronny. Warto o tym pamiętać przy podejmowaniu decyzji, czy do Szkocji chcemy jechać własnym samochodem. Ja polecam wynajęcie samochodu na miejscu, z kierownicą po prawej stronie.

Przed studiami mieszkałem kilka miesięcy w Londynie i miałem okazję jeździć polskim samochodem po tamtejszych drogach. W mieście, jadąc za innymi samochodami, nie było najgorzej. Jednak kiedy trzeba było zawrócić albo kogoś wyprzedzić – robiło się nieciekawie Kierownica po lewej stronie przy ruchu lewostronnym bywa bardzo problematyczna. Wyprzedzając kogoś z prawej, nie widzisz samochodów nadjeżdżających z naprzeciwka.

Kierownica po prawej stronie. Manual czy automat?

Pamiętaj, że wypożyczając samochód w Szkocji, kierownica będzie po prawej stronie. Jeśli nigdy nie jeździłeś(aś) w Wielkiej Brytanii, polecam wypożyczenie samochodu z automatyczną skrzynią biegów. Dzięki temu możesz skupić się na samej jeździe, nie stresując się zmienianiem biegów lewą ręką Reszta jest kwestią przyzwyczajenia i przestawienia myślenia. Mi wystarczyły dwa dni jazdy po szkockich drogach, żeby czuć się już pewnie i swobodnie.

Zamienione gałki przy kierownicy

Kontynuując wątek kierownicy po prawej stronie – wiąże się to także z zamienionymi funkcjami gałek przy kierownicy. Wycieraczki obsługuje się gałką po lewej stronie, a kierunkowskazy gałką po prawej stronie od kierownicy. Ja myliłem gałki przez całe 8 dni jazdy Samochodem w Szkocji Bardzo często chcąc zasygnalizować skręt, włączałem wycieraczki Może to być dość niebezpieczne, więc warto mieć tego świadomość i spróbować “zakodować” sobie zamianę gałek.

Uważaj na lewą stronę samochodu

Największym mindfuckiem w jeździe samochodem w Szkocji były dla mnie problemy z wyczuciem lewej strony samochodu. Mimo że jako kierowca siedziałem z prawej strony, czyli przy krawędzi auta, mózg cały czas “wyobrażał sobie”, że po prawej stronie jest jeszcze część samochodu. Z tego powodu w ogóle nie czułem, że całość samochodu jest po lewej, nie po prawej stronie Efektem było dwukrotne wjechanie na krawężnik pierwszego dnia jazdy samochodem w Szkocji. Później się przyzwyczaiłem, ale nie było łatwo

Poruszanie się na rondzie

Jeżdżąc samochodem w Szkocji warto pamiętać o odpowiednim zachowaniu się na rondach, których jest tam naprawdę sporo. Przede wszystkim na rondo wjeżdżamy w lewo i poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Warto zwrócić uwagę na oznakowanie poziome już przed rondem, które wyznacza odpowiednie pasy w zależności od kierunku, który chcemy obrać na rondzie. Wyjeżdżając z ronda, użyj kierunkowskazu (ewentualnie wycieraczki ) przed samym zjazdem. Jeśli na rondzie zamierzasz skręcić w lewo, włącz lewy migacz jeszcze przed wjazdem na rondo.

Ograniczenia prędkości

W Szkocji bardzo często można spotkać radary mierzące prędkość. Szkoci bardzo przestrzegają przepisów. Wjeżdżając do miejscowości, wszyscy od razu zwalniają. Pomocna może być aplikacja MapsMe, która ma opcję ostrzegania sygnałem dźwiękowym o przekroczeniu prędkości. Wyświetlanie ograniczeń prędkości można też włączyć w Google Maps, ale nie znalazłem opcji ostrzegania sygnałem dźwiękowym. Najlepszą praktyką będzie jednak zwalnianie do dozwolonej prędkości, jak tylko zobaczysz znak z ograniczeniem.

Pamiętaj, że jednostką miary odległości w Szkocji są mile. Licznik w wypożyczonym samochodzie będzie więc pokazywał prędkość w milach na godzinę (mph). Upewnij się, że nawigacja, której używasz, również przestawiła się z km/h na mph.

Drogi jednopasmowe i passing places

W Szkocji jest wiele dróg jednopasmowych. Są to drogi dwukierunkowe, ale jednocześnie mieści się na nich tylko jeden samochód. W celu umożliwiania wymijania się, co kilkaset metrów wydzielone są passing places, czyli zatoczki do wymijania. Kultura jazdy w Szkocji jest na bardzo wysokim poziomie – kierowcy bardzo życzliwie ustępują sobie miejsca. Nie zdziw się też, że każdy, z kim się w takim miejscu miniesz, pomacha Ci przy wymijaniu. Warto odwzajemnić ten przyjacielski gest

Zawracanie

Korzystając z nawigacji GPS w Szkocji, warto uważać, w którą stronę wyjeżdża się z danego przystanku. Ze względu na wiele dróg jednopasmowych, Google Maps czy inne apki do nawigacji, rzadko wskazują “oficjalne” miejsca do zawracania. Może się tak zdarzyć, że wyjeżdżając z przystanku w złą stronę, Google Maps wskaże najbliższą możliwość zawrócenia dopiero za kilkadziesiąt kilometrów. Polecam więc najpierw, przed wyjazdem w stronę kolejnego punktu trasy sprawdzić, w którą stronę powinno się wyjechać. Jeśli zdarzy Ci się wyjechać nieprawidłowo, zawróć wcześniej, korzystając np. z najbliższej zatoczki do wymijania. Nie powinno być z tym problemu, gdyż ruch samochodowy w Szkocji nie jest bardzo duży.

Puszczanie z naprzeciwka skręcając w prawo

Wydaje się oczywiste, ale warto sobie to zakodować. Przy każdym skręcie w prawo należy przepuścić samochody jadące z naprzeciwka. Czyli odwrotnie niż w Polsce, gdzie wszystkich puszczamy przy skręcie w lewo. Zdarzyło mi się raz, skręcając w prawo, odruchowo uznać, że mam pierwszeństwo… Na szczęście Pan jadący z naprzeciwka był bardzo czujny i zahamował, co pozwoliło uniknąć stłuczki (z mojej winy)

Parkingi

Przy wjeździe na każdy parking, który spotkaliśmy w Szkocji, znajduje się regulamin parkowania. Pamiętaj, żeby zawsze uważnie go przeczytać. Czasami na danym parkingu mogą parkować jedynie samochody osobowe. Jeśli jesteś więc campervanem, nie możesz zatrzymywać się na danym parkingu. Często zabronione jest też pozostawanie na noc. W przypadku, gdy parkowanie wymaga opłaty, również będzie to wspomniane w regulaminie.

Uważaj też na znaki poziome umieszczone bezpośrednio na miejscach parkingowych. Często wyznaczają one rodzaj pojazdu, który może parkować w danym miejscu. Sami byliśmy świadkami sytuacji, w której kilka campervanów otrzymało mandaty na kilkaset funtów za parkowanie na miejscach oznaczonych znakami poziomymi “BUS”.

Jazda samochodem w Szkocji – podsumowanie

Mam nadzieję, że nasze porady przydadzą Ci się podczas szkockiego roadtripa! Jazda samochodem w Szkocji to świetne doświadczenie. Szczególnie jeśli zamierzasz spać w samochodzie – infrastuktura jest do tego super dostosowana. Kultura jazdy w Szkocji jest na bardzo wysokim poziomie. Jestem pewien, że odnajdziesz się bez problemu

Daga przygotowała też wpis o najpiękniejszych miejscach w Szkocji, które polecamy odwiedzić podczas objazdówki. Znajdziesz go tutaj

Jeśli masz jakieś pytania o jazdę w Szkocji – daj znać w komentarzu!

Artykuł Jazda samochodem w Szkocji. 10 porad pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Madal Cafe

Budapest, Ferenciek tere 3

Do Madal Cafe zawitaliśmy już pierwszego dnia naszego pobytu w Budapeszcie. Miejsce idealne na pracę przez kilka godzin z laptopem. Szczególnie polecam stoliki na górze – są bardzo wygodne i kameralne. Przy każdym stanowisku jest też dostęp do gniazdka elektrycznego. Byliśmy około południa i było jeszcze sporo wolnych miejsc. Sam ze swoim zestawem (laptop, podstawka, podkładka i mysz) zajmowałem cały stolik, bo są one dość małe. W późniejszych godzinach przybyło więcej osób, więc najlepiej przyjść w godzinach porannych. Kawa bardzo dobra, do wyboru mleka roślinne.

Test szybkości WiFi w Madal Cafe:

Központ

Budapest, Madách Imre út 5

Do Központ, czyli kawiarnio-pubu trafiliśmy przypadkiem, bo inna miejscówka, do której szliśmy, była zamknięta. Nalewaki do piwa oraz szeroki asortyment drinków za barem nas początkowo nie zachęciły Zdjęcia w Google potwierdzają, że wieczorem ta kawiarnia zamienia się w pub. Okazało się jednak, że na drugim piętrze są całkiem fajne warunki do pracy. Miejsce zdecydowanie ma już swoje najlepsze lata za sobą, mimo to oferuje wygodne krzesła i stoły oraz całkiem niezły Internet. Poza nami, w Központ siedziało kilku innych nomadów z laptopami. Plusem są również niskie ceny. Minusem była słabo działająca klimatyzacja, co w 32-stopniowym upale było uciążliwe

Test szybkości WiFi w Központ:

Magvető Café

Budapest, Dohány u. 13

Magvető Café to połączenie kawiarni i księgarni. Panuje tam spokój i bardzo dobra atmosfera do pracy czy nauki. Kawa była bardzo tania, ale wybrana przez nas – mrożona z mlekiem roślinnym – nie była najlepsza. Może z innymi rodzajami jest lepiej Internet był dość wolny – dobry do zwykłej pracy, ale raczej nienadający się do spotkania video. Plusami są wygodne krzesła, a także miejsca – uwaga – leżące! Mimo małych mankamentów polecamy tę miejscówkę ze względu na jej świetny klimat

Przed wizytą w Magvető Café warto sprawdzić, czy danego dnia nie ma jakiegoś specjalnego eventu. Podczas jednej z naszych wizyt kawiarnia zamykała się o 16, bo od tej godziny odbywała się w niej popołudniowa prelekcja.

Test szybkości WiFi w Magvető Café:

VINYL & WOOD – Get Lost in Wonderland

Budapest, Wesselényi u. 23

Odwiedzając kawiarnie do pracy w Budapeszcie, nie można pominąć VINYL & WOOD Super miejsce nie tylko do pracy, ale także na dobrą szamę W upalne dni wybawieniem była bardzo dobrze działająca klimatyzacja. Najlepsze miejsca do pracy z laptopem są na górze, jednak jest tam niewiele gniazdek elektrycznych. WiFi działało zdecydowanie lepiej przy schodach. Bardzo sympatyczna obsługa i dobra kawa.

Test szybkości WiFi w VINYL & WOOD:

Solinfo Café

Budapest, Wesselényi u. 6

Solinfo Café to pierwsze miejsce, do którego trafiliśmy popracować. Jak się okazało, nie był to nasz ostatni raz w tym miejscu Bardzo dobra kawa, super warunki do pracy. Duże stoły, sporo gniazdek elektrycznych, stabilne WiFi. Do tego bardzo miła obsługa.

Poza kawą polecamy też śniadania. My próbowaliśmy pankejki i jajecznicę

Test szybkości WiFi w Solinfo Café:

Podsumowanie

Mamy nadzieję, że kawiarnie do pracy w Budapeszcie, które przedstawiliśmy, będą dla Ciebie przydatne Stolica Węgier jest miastem super dostosowanym do cyfrowych nomadów. Brakowało nam w Europie takiego miejsca, z fajnymi miejscami do pracy jak w Wietnamie czy na Bali. Budapeszt wydaje się wypełniać tę lukę. Podczas mieszkania w tym mieście przetestowaliśmy wiele nomadowych miejscówek. Niektórych z nich nie ma w tym zestawieniu. Polecamy Wam tylko takie, które według nas są warte uwagi tj. nadają się do pracy z laptopem

Artykuł Najlepsze kawiarnie do pracy w Budapeszcie pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Wiele osób znajduje się teraz w trudnej sytuacji. Co gorsze, w tym momencie niewiele już można z tym zrobić. Ale jak uniknąć znalezienia się w podobnej sytuacji w przyszłości? Kryzysy gospodarcze to nic nowego. Obecny dopiero się rozkręca i jego skutki będziemy zapewne odczuwać jeszcze przez wiele miesięcy. Większość z nas przeżyje jeszcze nie jedną zapaść gospodarczą. Co zrobić, żeby w takiej sytuacji nie mieć pretensji do wszystkich i wszystkiego dookoła? Jak zadbać o swoje finanse tak, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo na wypadek trudnych czasów? 

W dzisiejszym wpisie spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, dlaczego większość Polaków nie dba o swoje finanse. Obalę też kilka mitów, które powodują, że finanse osobiste i ich ogarnięcie wydaje się wielu osobom nieosiągalne. Kilka lat temu, po przeczytaniu pewnej książki (o czym w dalszej części artykułu ), mocno zainteresowałem się tym tematem. Zacząłem regularnie spisywać wydatki i prowadzić budżet domowy. Zbudowanie świadomości finansowej było jedną z rzeczy, która najbardziej wpłynęła na moje życie. Nikt nie uczy nas tego w szkole – a szkoda! Absolutnie każdy powinien posiadać podstawową wiedzę na temat finansów. I to niezależnie od poziomu dochodów. Ty też możesz być osobą świadomą finansowo, unikać wpadania w pułapki długów i powiększać swoje oszczędności – niezależnie od tego, ile zarabiasz

Po co mi te finanse osobiste?

Jak już wspomniałem we wstępie, niestety w szkole nie jesteśmy uczeni podstaw finansów osobistych. Nie wiem jak Ty, ale ja po zajęciach z Podstaw Przedsiębiorczości nie miałem pojęcia, jak można wpaść w spiralę długów spowodowaną błędnym korzystaniem z kart kredytowych. Nikt mi też nie powiedział, co to jest budżet domowy i czym różni się on od spisywania wydatków. Nie wiedziałem też, jakie zagrożenia niosą ze sobą kredyty konsumenckie (i jakiekolwiek zadłużanie się).

Według badania “Planowanie jako element zarządzania budżetem gospodarstw domowych” z 2018 r. niecałe 25% gospodarstw domowych w Polsce prowadzi budżet domowy:

Z tym, że przez prowadzenie budżetu domowego jest tutaj rozumiana jakakolwiek kontrola nad przepływem pieniędzy w gospodarstwie, np. spisywanie przychodów i wydatków na kartce. Dbanie o domowe finanse to jednak dużo więcej niż patrzenie, gdzie rozchodzą się Twoje zarobione pieniądze.

Jeśli zastanawiasz się, po co Ci finanse osobiste, oto kilka korzyści, które przyniesie Ci ich opanowanie:

• dowiesz się, ile rzeczywiście masz pieniędzy,
• dowiesz się, na co wydajesz pieniądze,
• zauważysz spore wydatki, o których nie miałeś(aś) pojęcia,
• będziesz w stanie określić, na co naprawdę Cię stać,
• nigdy nie będziesz się zadłużać (wyjątek: kredyt hipoteczny),
• nigdy nie popadniesz w spiralę długów,
• poznasz działanie podstawowych mechanizmów finansowych,
• zbudujesz poduszkę bezpieczeństwa, która pozwoli Ci przeżyć od 3 do nawet 12 miesięcy bez pracy,
• zaczniesz gromadzić oszczędności (niezależnie od Twoich zarobków).

Na wstępie pamiętaj, że celem dbania o finanse osobiste nie jest oszczędzanie samo w sobie, ale mądre wydawanie pieniędzy i realizacja marzeń z ich pomocą

Historia pewnej karty kredytowej

Nie mogłem się powstrzymać przed wtrąceniem tutaj małej anegdoty W ostatnim czasie zamawiałem nową kartę kredytową* w jednym z największych polskich banków. Podczas rozmowy z przedstawicielem banku na temat wymaganych dokumentów zostałem zapytany, czy po otwarciu rachunku karty życzę sobie przelania środków z limitu kredytowego bezpośrednio na rachunek bankowy. Pani, z którą rozmawiałem, zapewniła mnie, że pieniądze te będę mógł wydać na dowolny cel konsumpcyjny. Po mojej odpowiedzi, że nie mam takich wydatków, które musiałbym finansować kredytem, a z samej karty mam zamiar korzystać mądrze i w innych celach, usłyszałem, że “będą pieniądze na koncie, to znajdą się wydatki”.

Szczerze mówiąc, byłem tym zażenowany. Jeśli pracownik banku w taki sposób sprzedaje produkty finansowe Polakom, to jak mamy nie wpadać w długi? Zakładam, że takie teksty działają na nieświadomych klientów – w innym przypadku pracownik by ich nie używał. Zachęcanie do zaciągania długów, w szczególności konsumpcyjnych, uważam za bardzo niemoralne. Ta sytuacja jeszcze bardziej utwierdziła mnie w sensowności poruszenia tematu finansów osobistych na blogu.

*dla jasności: karta kredytowa to wygodny i przydatny produkt finansowy dla osób, które wiedzą jak z niego korzystać. Jeśli nie wiesz, jak działa ten produkt oraz jak mądrze z niego korzystać, nie wchodź w jego posiadanie. Źle użytkowana karta kredytowa może być przyczyną wpadnięcia w spiralę długów. Więcej na temat korzystania z kart kredytowych dowiesz się np. tutaj.

Mity na temat finansów osobistych

Wokół finansów osobistych krąży wiele mitów. Sprawiają one, że wiele osób uważa zapanowanie nad własnymi finansami za nierealne, trudne albo niepotrzebne. Pora na ich obalenie

MIT: oszczędzać mogą tylko ci, którzy dużo zarabiają

Stwierdzenie to jest oczywiście nieprawdziwe. Nieważne jest, ile zarabiasz, ale ile pieniędzy zostaje Ci po odjęciu kosztów. Wyobraź sobie dwie osoby: jedna zarabia 10 tysięcy złotych, ale wydaje z tego 9. Druga zarabia 5 tysięcy, ale wydaje tylko 3. Kto zatem jest w lepszym stanie finansowym? Pierwsza osoba potrafi odłożyć tysiąc złotych, a ta druga – zarabiająca dwukrotnie mniej – oszczędza dwa razy więcej.

Stopniowe zwiększanie swoich wydatków wraz ze wzrostem zarobków to tzw. inflacja stylu życia. Mając do dyspozycji więcej pieniędzy, możemy wpaść w sytuację, w której dobra luksusowe stają się dla nas powszednie. Przyzwyczajamy się do drogich obiadów na mieście, kupowania coraz droższych samochodów, telefonów czy ubrań. Problemy pojawiają się jednak gdy – z różnych powodów – utracimy wysokie zarobki. Bardzo łatwo jest nam wejść na pewien poziom życia, ale dużo ciężej jest go obniżyć. Inflacja stylu życia jest jednym z głównych powodów braku oszczędności. W konsekwencji prowadzi to do bycia zaskakiwanym przez wydarzenia wymagające nagłych nakładów finansowych, takich jak kryzys gospodarczy czy choroba.

MIT: nie mam czasu na spisywanie wydatków i planowanie budżetu

To jest absolutny mit Obalę go na swoim przykładzie. Zapanowanie nad naszymi finansami osobistymi zajmuje mi średnio 15 minut dziennie oraz godzinę raz w miesiącu. Wchodzi w to codzienne spisywanie wydatków oraz planowanie budżetu na koniec kolejnego miesiąca.

Na początku przygody z finansami możesz potrzebować tego czasu trochę więcej. Pamiętaj jednak, że praktyka czyni mistrza. Z czasem ogarnianie finansów osobistych będzie Ci zabierać coraz mniej czasu.

MIT: zarządzanie budżetem domowym jest skomplikowane

Nieprawda! W skrajnym przypadku do ogarnięcia własnych finansów wystarczy Ci zeszyt i długopis. W moim przypadku jest to jeden, bardzo prosty w obsłudze arkusz Excel. Jeśli wdrożysz w swoje życie porady osób, które polecam w dalszej części artykułu, zobaczysz, jak proste może być budżetowanie. Zapewniam Cię, że nie jest to ani skomplikowane, ani czasochłonne

MIT: jestem już za stary(a), żeby zaczynać prowadzenie budżetu domowego

To również bardzo złudne myślenie. I zupełnie nieprawdziwe. W podcaście WNOP Michał nieraz rozmawiał z osobami, które w późnym wieku zainteresowały się finansami osobistymi. Pamiętaj – lepiej późno, niż wcale.

Obrazowym przykładem jest emerytura. Może myślisz, że jej nie dożyjesz – a co jeśli jednak tak się stanie? Liczysz na emeryturę z ZUS? A czy wiesz, że wg obecnych prognoz dzisiejsi 30-latkowie będą mogli liczyć na emeryturę z ZUS w wysokości ok. 30% swojego ostatniego wynagrodzenia? Jak się na to zapatrujesz – czy jesteś w stanie przeżyć za 30% swojej obecnej wypłaty?

A to wszystko przy założeniach, że nic gorszego z ZUS-em się przez te lata nie stanie. Jednym z celów osoby świadomej finansowo powinno być samodzielne gromadzenie środków na własną emeryturę. Nie licząc na ZUS. Im szybciej obliczysz, jaka będzie realna wysokość Twojej emerytury z ZUS, tym szybciej zaczniesz gromadzić oszczędności na ten czas. Nigdy więc nie jest za późno

Co to jest budżet domowy?

Czuję, że wiele osób nie wie, czym tak naprawdę jest budżet domowy. Spotkałem się z opiniami, że prowadzenie budżetu polega na monitorowaniu wydatków. Oznacza to bierne patrzenie, gdzie rozeszły się nasze pieniądze i dlaczego znów było ich za mało Chodzi jednak o coś zupełnie odwrotnego.

Powyższy cytat idealnie definiuje istotę budżetu domowego, którą jest planowanie przyszłości. Nauczysz się kierować swoje pieniądze tam, gdzie chcesz, żeby się znalazły.

Skąd uczyć się finansów osobistych?

Mimo że finansami osobistymi interesuję się od kilku lat, daleko mi do eksperta w tych tematach. Dbanie o własne finanse to ciągła nauka, a przede wszystkim bardzo dużo praktyki. Na szczęście są w naszym kraju ludzie dużo mądrzejsi od nas, z których wiedzy możemy korzystać. Poniżej przedstawiam rzetelne i sprawdzone przeze mnie źródła wiedzy o finansach osobistych.

Finansowy Ninja – pozycja obowiązkowa każdego Polaka

W tym momencie dochodzimy od bohatera dzisiejszego wpisu Jest nim Michał Szafrański, a konkretnie jego książka-podręcznik o finansach osobistych – Finansowy Ninja.

Moim zdaniem FinNinję powinien przeczytać każdy Polak. Byłaby świetną pozycją obowiązkową w szkole. Nie jest to typowa książka, ale bardziej podręcznik, z którym trzeba pracować. Finansowy Ninja jest wręcz przesiąknięty praktyką. Nauczy Cię wszystkiego, czego potrzebujesz, aby stać się świadomym finansowo i zacząć budować oszczędności.

Większość wiedzy, którą dzielę się w tym tekście, pochodzi właśnie z książki Michała. Jest to książka, która najbardziej wpłynęła na moje życie ze wszystkich, jakie kiedykolwiek przeczytałem. Po jej lekturze kilka lat temu zupełnie zmieniłem swoje podejście do pieniędzy i finansów.

Najlepszą poradą, jaką mogę Ci dać, jest po prostu zakup i przeczytanie FinNinjy. Brak takiej lektury i powiązanego z nią przedmiotu szkolnego jest jedną z przyczyn, dla których nie dbamy o domowe finanse. Gwarantuję, że jeśli sumiennie ją przepracujesz, będzie to jedna z najlepszych inwestycji w Twoim życiu

Książkę Finansowy Ninja możesz również znaleźć w wybranych bibliotekach publicznych. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w tym artykule.

Podcast Więcej Niż Oszczędzanie Pieniędzy

Kolejne dziecko Michała – podcast Więcej Niż Oszczędzanie Pieniędzy. W ostatnim czasie trochę mniej aktywny, ale znajdziesz tam grubo ponad 100 odcinków wiedzy finansowej. Michał nagrał dziesiątki wywiadów z osobami z ogromną wiedzą.

Blog Finanse Bardzo Osobiste

Poza Michałem, autorytetem w dziedzinie finansów osobistych jest Marcin Iwuć. Jego bloga – Finanse Bardzo Osobiste – poznałem trochę później niż materiały Michała. Znajdziesz tam jednak masę wiedzy finansowej i często trochę inne spojrzenie niż to Szaffiego, co pozwala poszerzyć perspektywę

Marcin od dłuższego czasu prowadzi też inicjatywę Wtorek z finansami. W każdy wtorek o 19:30 prowadzi transmisje live o tematyce finansów osobistych na swoim kanale YouTube. Na koniec każdego odcinka można też zadać Marcinowi dowolne pytanie. Czasem zaprasza również ekspertów w omawianych tematach. Informacje na temat wtorków z finansami znajdziesz tutaj.

Blog AppFunds

Ciekawym źródłem informacji na temat finansów osobistych i inwestowania jest blog AppFunds Zbyszka Papińskiego. Bloga cenię przede wszystkim za to, że często można na nim znaleźć informacje na temat aktualnych promocji bankowych czy produktów inwestycyjnych.

Szczerze mówiąc, AppFunds odwiedzam najrzadziej ze wszystkich wymienionych tutaj źródeł. Chyba po prostu nie przypada mi do gustu wygląd samego bloga Zbyszka obserwuję za to na Twitterze, dzięki czemu dowiaduję się o najciekawszych wpisach.

Finanse osobiste – podsumowanie

Mam nadzieję, że ten wpis zachęcił Cię do zainteresowania się tematem, jakim są finanse osobiste. Ja uważam to za najlepszą inwestycję w swoim życiu. Choć daleko mi w temacie finansów do ideału i często popełniam błędy, uczucie kontroli nad własnymi pieniędzmi pozwala mi czuć się bezpiecznie i spokojnie.

Na koniec mała rada Jeśli wkręcisz się w tematykę finansów osobistych, pamiętaj, żeby nie próbować na siłę “ewangelizować” innych. Sam mam często pokusę powiedzenia komuś, że coś robi źle albo powinien zorganizować zarządzenie swoimi finansami inaczej. Często to robię, ale po czasie zauważam, że nie tędy droga. Chęć dzielenia się wiedzą jest zrozumiała, bo będąc “oświeconym”, chcemy – z dobrej woli – uświadamiać innych. Z doświadczenia wiem jednak, że każdy musi zrozumieć istotność tych tematów samodzielnie. Oczywiście warto dzielić się wartościowymi wpisami na blogach czy osobami, które się na tym znają. Ale nic na siłę

Artykuł Dlaczego Polacy nie dbają o finanse osobiste? pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Z kompem od dziecka

Wiele osób ma problem z wyborem kierunku studiów czy przyszłego zawodu. Ja takiego dylematu nigdy nie miałem. Od dziecka byłem blisko “komputerów”. Zaczęło się od zabawy na grze telewizyjnej Pegasus i zepsuciu niezliczonej liczby dżojstików kupowanych na targu Pamiętam też pierwszy komputer przywieziony przez tatę ze Szwecji – to był szał!

Z upływem czasu wśród rodziny i znajomych byłem znany jako “ten co się zna na kompie”. Wiecie, jak każdy informatyk – co jakiś czas trzeba było zrobić komuś “formata”, przeinstalować system operacyjny czy “usunąć wirusa”

Co jednak istotne, moje kontakty z komputerami w większości sprowadzały się do zabawy. Nie zacząłem programować w wieku 10 lat, jak to bywa w przypadku wielu “guru” programowania.

Pierwszą małą przygodę z programowaniem miałem w 6. klasie podstawówki. Nauczyciel informatyki namówił mnie i kilka innych osób do nauki programowania w języku Visual Basic 6, co potwierdza chyba pierwsza wystawiona przeze mnie w sieci opinia Była to “recenzja” książki ABC Visual Basic 6. Co ciekawe, nadal można ją przeczytać na stronie wydawnictwa:

Jak widzicie, nie obyło się bez małego hejtu 13-letni Dawid po kilku dniach postanowił się jednak zreflektować:

Uważam, że to mega zabawna historia. No i w ogóle fakt, że ta opinia przetrwała tam 14 lat!

Studia – Informatyka na PWr

Prawda jest jednak taka, że przed studiami nie interesowałem się jakoś szczególnie programowaniem. Nie byłem też asem z matematyki, a wszyscy mówili, że jest ona bardzo potrzebna na Informatyce… Bo to właśnie ten kierunek studiów wybrałem.

Nigdy nie musiałem się zastanawiać, na jakie studia pójdę i co będę robił w życiu. Informatyka – to było dla mnie oczywiste. “Znam się na komputerach, więc wiadomo – będę informatykiem!”. W rzeczywistości nie miałem zielonego pojęcia z czym to się wiąże. Nie wiedziałem, jak wyglądają studia informatyczne. Pamiętam, że jedną z moich głównych myśli wybierając Informatykę na Politechnice Wrocławskiej było “na pewno nigdy nie będę programistą”. Koderzy kojarzyli mi się z geekami siedzącymi w piwnicy i piszącymi tajemnicze programy. Myślałem, że zamiast tego będę jakimś “sieciowcem”, nie mając w ogóle pojęcia co to znaczy

Po rozpoczęciu studiów okazało się, że Informatyka to nie tylko zabawa z komputerami. Trzeba było zdawać hardkorowe egzaminy z Analizy Matematycznej, przejść przyspieszony kurs obsługi oscyloskopu, budować układy cyfrowe łącząc ze sobą setki przewodów i wreszcie – programować. Duuuuuużo programować. Rzeczywistość oraz sytuacja rynkowa szybko zweryfikowały moje plany. Wiedziałem, że prawdopodobnie czeka mnie kariera programisty.

W trakcie studiów znaliśmy się już z Dagą, o czym więcej możecie poczytać tutaj. W ich trakcie zamieszkaliśmy razem. W tamtym czasie nie wyobrażałem sobie dłuższego wyjazdu czy życia za granicą. Ani przez sekundę nie przeszła mi przez myśl możliwość pracy zdalnej z dowolnego miejsca na świecie! Niektóre osoby z naszego otoczenia co jakiś czas powtarzały nam, że “pewnie któregoś dnia wyjedziecie za granicę”. W sumie nie wiem czemu tak twierdzili. Myślę jednak, że chodziło im bardziej o wyjazd na stałe do jakiegoś zachodniego kraju. My w ogóle o tym nie myśleliśmy. Wiązaliśmy naszą przyszłość z Wrocławiem i mniej lub bardziej “typowym” życiem w Polsce.

Wpływ na to, jak potoczyło się dalej moje życie na pewno miała praca i osoby w niej spotykane. W dalszej części artykułu opiszę ścieżkę mojej “kariery zawodowej”. Nie będę jednak pisał o pracach dorywczych, które podejmowałem jeszcze w szkole średniej czy na pierwszych latach studiów. Skupimy się na pracy w zawodzie Informatyka (później: programisty).

Pierwsza praca w korpo

Każdy student Informatyki na PWr musiał odbyć obowiązkowe, miesięczne praktyki związane z kierunkiem studiów. Chodziłem na różne rozmowy rekrutacyjne licząc na wyrwanie jakiegoś, choćby bezpłatnego stażu na stanowisku programisty. Moje skille były w tamtym czasie najwyraźniej zbyt słabe W końcu trafiłem na program płatnego stażu w Volvo IT we Wrocławiu. Nie udało mi się dostać na stanowisko developera, ale ze względu na dobrą znajomość angielskiego dostałem propozycję dołączenia do… działu wsparcia technicznego (IT helpdesk). Zgodziłem się i całe 3 miesiące wakacji w 2014 r. spędziłem w korpo zatrudniającym prawie 40,000 pracowników na całym świecie.

Praca polegała na obsłudze informatycznej pracowników Volvo z całego świata. Siedząc z słuchawkami na uszach odbierałem połączenia od osób z całego świata – głównie z Indii, czasem z RPA, Francji i USA. Siedzieliśmy w open-space razem z kilkudziesięcioma innymi pracownikami.

Zadania wykonywane w ramach mojej pierwszej pracy “w zawodzie” były dla mnie dość proste. Nie miały one oczywiście nic wspólnego z programowaniem. Nadal pozostawały jednak w ramach IT, przez co mogłem zaliczyć te praktyki jako obowiązkowy staż na uczelni. Kontakt z międzynarodową społecznością Volvo bardzo mi pomógł w rozwinięciu umiejętności językowych i przełamaniu strachu przed rozmową w obcym języku. Praktyki były całkiem przyzwoicie płatne jak na pierwszą pracę, co pozwoliło mi zarobić swoje pierwsze, konkretne pieniądze z pracy w zawodzie. Wtedy po raz pierwszy poczułem, że zarwane nocki na liczeniu całek nie poszły na marne

Pracę we wrocławskim Volvo IT wspominam bardzo dobrze. Poznałem wiele fajnych osób – z niektórymi mam kontakt do dziś Dowiedziałem się też, do czego służy prawdziwa, korporacyjna kuchnia (do pogaduszek przy kawie i przynoszenia powitalnego/urodzinowego/pożegnalnego ciasta). Nauczyłem się też najbardziej przydatnego w pracy biurowej skrótu klawiaturowego – Win + L

Praca w IT helpdesk nie była jednak moim marzeniem. Wiedziałem, że trzeba iść dalej. Z końcem września 2014 r. pożegnałem się z ekipą Volvo, wracając na 3. rok studiów.

Druga praca w mniejszym korpo

Na 3. roku studiów (2015 r.) znalazłem pracę w zatrudniającej klika tysięcy osób polskiej firmie Comarch. Tym razem już na stanowisku programisty.

Moja przygoda w Comarchu potoczyła się dość dynamicznie. Na moich barkach spoczywało coraz więcej odpowiedzialności. Początkowo, poza programowaniem, organizowałem pracę małych zespołów projektowych. Po 2 latach zostałem liderem zespołu programistów. W najgorętszym okresie w moim teamie było 9 osób. Realizowaliśmy wiele projektów w jednym czasie, niektóre z nich dla dużych marek we Francji (sprzedawaliśmy oprogramowanie właśnie w tym kraju). W międzyczasie skończyłem studia na Politechnice Wrocławskiej – najpierw inżynierskie, a później magisterskie.

Po raz kolejny pracowałem w dużym, międzynarodowym środowisku. Codzienna praca wymagała kontaktu z osobami z Polski, Francji i Niemiec. Często udawałem się też na krajowe i zagraniczne delegacje. Praca odbywała się na ogół w dość dużym tempie. Nauczyło mnie to organizacji własnych zadań oraz podstawowych zasad produktywności. Zarządzanie zespołem nauczyło mnie pracy z ludźmi oraz tego, że każdy jest inny i ma inne potrzeby – również w pracy Koordynacja pracy zespołów z trzech krajów pokazała mi jak różne może być podejście do obowiązków służbowych w zależności od przynależności kulturowej.

Praca w Comarchu zbiegła się u mnie z zainteresowaniem tematami rozwoju osobistego. Dzięki wymianie opinii z niektórymi współpracownikami, zacząłem obserwować takie osoby jak Michał Szafrański, Pat Flynn czy Michał Śliwiński.

Książka tego pierwszego – Finansowy Ninja – sporo namieszała w moim życiu. Zacząłem interesować się finansami osobistymi – prowadzić budżet domowy oraz spisywać wydatki. Dzięki tej książce wiem, w jaki sposób zarządzać finansami, na co uważać i jak rozsądnie wydawać pieniądze. Nikt nie uczy nas tego w szkole – a szkoda. To wiedza, którą powinien posiadać absolutnie każdy.

Przygoda z finansami osobistymi uświadomiła mi, że warto korzystać z wiedzy i doświadczeń ludzi mądrzejszych od nas. Kolejną rewolucyjną dla mnie postacią okazał się Tim Ferris, a konkretnie jego książka The 4-Hour Workweek. Autor opowiada w niej, w jaki sposób można rozpocząć życie niezależne od lokalizacji. Wyjaśnia koncepcje dochodu pasywnego oraz podstawy marketingu i sprzedaży online. Przeczytanie tej pozycji to był chyba pierwszy moment, w którym zamarzyłem o podobnym stylu życia.

Momentem przełomowym, o którym Daga pisała szczegółowo tutaj, był nasz drugi pobyt w Tajlandii w grudniu 2018 r. Pomyśleliśmy wtedy, że nie musimy przecież iść za tłumem. Możemy zacząć żyć po swojemu. Skoro tylu osobom udało się rozpocząć życie na drugim końcu świata, to czemu my nie możemy pomieszkać na tajskiej wyspie pracując zdalnie? Postanowiliśmy spróbować

Podjęcie tej decyzji oznaczało zakończenie mojej 4-letniej przygody z Comarchem – firma ta nie przewidywała możliwości pracy zdalnej. Na początku 2019 r. przekazałem przełożonemu informację o moich planach i wspólnie zaczęliśmy realizację prawie 4-miesięcznego planu mojego odejścia (pozdro Kuba ).

Do dziś wspominam te 4 lata bardzo dobrze. Wiele się nauczyłem. Rozwinąłem się jako człowiek, programista i leader zespołu. Zainteresowałem się finansami osobistymi, zarażając przy okazji tą tematyką Dagę, co pozwoliło nam rozpocząć budowę poduszki finansowej i oszczędności na nasz planowany wyjazd. Zacząłem też zgłębiać tematykę rozwoju osobistego i produktywności. Bez tych doświadczeń kolejne etapy nie byłyby możliwe.

Digital nomad – pierwsza praca zdalna

Po podjęciu decyzji o zmianie pracy na zdalną rozpocząłem poszukiwania. Z racji tego, że pracowałem jeszcze w poprzedniej firmie, nie zamieszczałem informacji o poszukiwaniu pracy na LinkedIn. Zapisałem się za to do kilku grup facebookowych, na których publikowane są oferty pracy zdalnej. W taki właśnie sposób trafiłem do wrocławskiej firmy Yumasoft, z którą podjąłem współpracę.

Zmiana pracy zbiegła się u mnie też ze zmianą formy zatrudnienia. Do tej pory pracowałem na umowę o pracę, a przechodząc na pracę zdalną założyłem jednoosobową działalność gospodarczą. Wiązało się to z założeniem samej firmy, wynajęciem wirtualnego biura, księgowego i załatwieniem kilku innych formalności.

Zostałem zatrudniony jako programista .NET/Full Stack. Pracujemy dla zagranicznego klienta. Z racji tego, że firma na swoją siedzibę we Wrocławiu, umówiliśmy się, że przez pierwsze 2 miesiące będę pracował stacjonarnie w biurze z resztą zespołu. W ten sposób mogliśmy się lepiej poznać i wspólnie wypracować zasady przyszłej współpracy zdalnej. Tym bardziej, że poza mną, mniej więcej tym samym czasie do ekipy dołączyły 2 kolejne osoby.

Dzisiaj nasz zespół liczy 6 osób, z czego 3 pracują w pełni zdalnie (w tym ja). Pozostała trójka 2 dni w tygodniu spędza w domu, a resztę w siedzibie firmy. Po naszym wyjeździe w połowie czerwca 2019 r. tak naprawdę tylko ja zostałem 100% zdalnym rodzynkiem Pozostałe dwie osoby mieszkają w Polsce i od czasu do czasu spotykają się z resztą ekipy we Wrocławiu.

W obecnej firmie wróciłem do bycia “tylko programistą”. Była to jednak w pełni świadoma decyzja. Po pierwsze, dużo łatwiej znaleźć pracę zdalną jako programista niż kierownik zespołu. Pracując zdalnie w podróży chciałem też nie być odpowiedzialnym za zespół, a przy okazji podszkolić swoje umiejętności programistyczne

Rozpoczęcie pracy zdalnej dało nam niesamowitą wolność. W końcu mogliśmy wyjechać i zacząć żyć po swojemu.

Co dalej?

Na ten moment nie wyobrażam sobie powrotu do biura. Pracuję zdalnie od roku i nie mam zamiaru tego zmieniać – przynajmniej na razie

Mógłbym napisać, że wiele rzeczy można było zrobić lepiej. Zamiast pracować dla kogoś, mógłbym opracować i sprzedawać własne produkty. Mogłem też zacząć programować w wieku 10 lat i dzisiaj być koderem-wymiataczem pracującym w Google albo Tesla. Mogłem też bardziej przyłożyć się do matmy, co w powiązaniu z programowaniem pozwoliłoby mi tworzyć zaawansowane gry komputerowe. Tylko po co miałbym tak myśleć?

Uważam, że nic nie dzieje się bez przyczyny Czuję wdzięczność za to, gdzie dzisiaj jestem. Doceniam każdy etap swojej “kariery” i wszystkie osoby, które spotkałem na swojej drodze. Od wielu z nich nauczyłem się czegoś nowego. Nie żałuję żadnej pracy, którą wykonywałem. Gdybym miał przechodzić tę samą ścieżkę jeszcze raz, wziąłbym taki scenariusz w ciemno

Jak widzicie, wcale nie trzeba być wybitnie uzdolnionym, żeby realizować swoje marzenia. Nie trzeba też podążać za tłumem i robić tego, co wszyscy. Swoje poglądy i plany na życie można zmienić w jego trakcie, pod wpływem impulsu. Nie trzeba też rozmyślać, że coś można było zrobić inaczej. Moim zdaniem należy patrzeć w przyszłość, a z przeszłości i jej porażek wyciągać wnioski

Artykuł Od korpo do pracy zdalnej – moja historia pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

W jaki sposób podajemy wydatki?

Wszystkie koszty podajemy na parę.

Mieszkania rezerwujemy przez AirBnb, Booking lub lokalne grupy Facebookowe. Zawsze wybieramy takie o fajnym standardzie. Nasze wymogi obejmują: dobry Internet, wyposażoną kuchnię, miejsce do pracy z laptopem, klimatyzację (jeśli pogoda zmusza do jej używania), a w Europie dodatkowo pralkę.

Podróżujemy na średnim poziomie. Nie jesteśmy budżetowcami, ale też nie roztrwaniamy pieniędzy na prawo i lewo. W domu dużo gotujemy, korzystając ze składników dobrej jakości (na tym nie oszczędzamy). Często jemy na mieście, bo to nasze wspólne hobby. Uwielbiamy dobrą kawę wypijaną niespiesznie w towarzystwie książki, dlatego regularnie chodzimy też do kawiarni

Podawane przez nas koszty dzielimy na dwie kategorie – koszty regularne i nieregularne. Możesz mieć pewność, że nie ma tu żadnej ściemy, zaniżania czy ukrywania kosztów. Chcemy, aby dzielenie się realnymi kosztami życia w danym kraju było dla Ciebie pomocne przy planowaniu podobnej podróży

Podsumowania kosztów życia z innych państw znajdziesz tutaj.

W Wietnamie ceny podaje się zazwyczaj w tysiącach dongów wietnamskich (1k VND = 1000 VND). Kurs wietnamskiej waluty podczas naszego pobytu wynosił 1k VND~0,17PLN.

Koszty miesięczne – wydatki regularne

W Wietnamie byliśmy w sumie 1,5 miesiąca. W tym artykule uwględniamy jednak jedynie koszty naszego pierwszego, miesięcznego pobytu w Da Nang. Nasza druga wizyta w Wietnamie była krótka (2 tygodnie) i dość niestandardowa – dużo się przemieszczaliśmy, a na koniec zdecydowaliśmy się na powrót do Polski z powodu epidemii koronawirusa. Z tego względu kosztów tej drugiej wizyty nie ma sensu uwzględniać – mają raczej niewiele wspólnego z normalnym pobytem w Wietnamie.

Miesiąc życia w Wietnamie (Da Nang) kosztował nas 4640 zł. Szczegóły na poniższym wykresie.

Wynajem mieszkań

Miesięcznie: 2143 zł

Przyjeżdżając na miesiąc do Da Nang postanowiliśmy nie rezerwować mieszkania od razu na cały pobyt. Chcieliśmy najpierw sprawdzić, w której części miasta bardziej nam się spodoba. Zarezerwowaliśmy hotel tylko na weekend (na Bookingu) i rozpoczęliśmy eksplorowanie miasta.

Jak się okazało, nie był to najlepszy pomysł… W starej części Da Nang nie było mieszkań o zadowalającym nas standardzie. W części “wyspowej” brakowało tanich, lokalnych kawiarni, a w wielu miejscach było bardzo głośno ze względu na prowadzone w okolicy budowy.

Ostatecznie na pozostały czas (29 dni) zarezerwowaliśmy mieszkanie w dzielnicy My An przez AirBnb. Apartament był wygodny i bardzo przestronny, a w cenie wynajmu był także serwis sprzątający dwa razy w tygodniu. Z racji tego, że byliśmy w Da Nang podczas Chińskiego Nowego Roku, okoliczne budowy były na ten czas wstrzymane

Jedzenie na mieście

Miesięcznie: 1630 zł

Mimo, że wietnamska kuchnia nas nie zachwyciła, podczas naszego pobytu trzymaliśmy się zasady mycia jak najmniejszej ilości naczyń Na śniadania często jedliśmy niezawodne banh mi, czyli pszenne bagietki z jajkiem (czasem tofu) i warzywami (dostępne również – a wręcz przede wszystkim – w wersjach mięsnych). Średnia cena takiej kanapki to mniej niż 4 zł.

Ceny posiłków w lokalnych restauracjach w starej części miasta zaczynały się już od kilku zł. W części wyspowej mieściło się też wiele zagranicznych knajpek, w których ceny były znacznie wyższe (12-20 zł za posiłek).

Najbardziej tęsknimy teraz za przepyszną (i tanią!) wietnamską kawą. Klasyczna kawa mrożona z mlekiem skondensowanym w kawiarni pod naszym hotelem kosztowała 3,20 zł. Najtańsza, jaką udało nam się znaleźć – 2,20 zł. Fenomenalną, mrożoną kawę kokosową można było wypić w kawiarni za niecałe 5 zł. Koniecznie napij się jej, jeśli będziesz w Wietnamie – smak złoto!

Zakupy spożywcze

Miesięcznie: 608 zł

Poza zaopatrywaniem się w świeże owoce na przyulicznych bazarach, większe zakupy robiliśmy w Co-Op Mart. Popularną siecią marketów w Wietnamie jest też Big C.

Przykładowe ceny w markecie:

• papaja: 2,40 zł za sztukę
• mango: 1 zł za sztukę
• awokado: 10zł/kg
• 10 jajek: 4,30 zł
• masło orzechowe: 9 zł
• szparagi (0,5kg): 8,50 zł
• cydr jabłkowy: 2,40 zł

Komunikacja publiczna

Miesięcznie: 201 zł

Komunikacja publiczna w Da Nang jest średnio rozwinięta. Rozkłady jazdy są bardzo nieczytelne. Widzieliśmy wiele miejskich autobusów kursujących po “wyspowej” części miasta, więc postanowiliśmy z nich skorzystać. Podczas pierwszej próby zostaliśmy jednak oszukani – zamiast kilku tysięcy dongów, które powinien kosztować bilet, za dojazd ze starego miasta zapłaciliśmy 40k VND za osobę (w sumie 80k VND). Taniej wychodził dojazd taksówką pod same drzwi naszego hotelu…

Od tego momentu to właśnie taksówki były naszym głównym środkiem poruszania się po Da Nang. Średnia cena przejazdu Grabem kilku km w mieście to 7-10 zł.

Rachunki

Miesięcznie: 58 zł

W Wietnamie kupiliśmy kartę SIM operatora Viettel, który ma ponoć najlepszy zasięg w kraju. Karta SIM z pakietem nielimitowanego Internetu (szybkość zwalniała po wykorzystaniu bodajże 30GB transferu) na miesiąc to koszt 58 zł.

Korzystaliśmy z jednej karty SIM udostępniając Internet na drugi telefon przez hotspot Wi-Fi. Viettel rzeczywiście sprawował się bardzo dobrze – nie było problemów z zasięgiem ani szybkością Internetu. Jedynym mankamentem jest aplikacja mobilna oraz strona internetowa dostępne jedynie w języku wietnamskim. Google Translate to-the-rescue

Wydatki nieregularne

Pamiętaj, że przedstawione wydatki oraz miesięczne koszty życia w Wietnamie to jedynie koszty regularne. Nie zapominaj o tych, które nie zawsze da się zaplanować. Poniżej przedstawiamy poniesione przez nas wydatki nieregularne podczas miesiąca spędzonego w Wietnamie. Większość z nich może w Twoim przypadku nigdy nie mieć miejsca. Warto jednak spróbować je zaplanować i odłożyć na nie pieniądze

Odzież (364 zł)

W Wietnamie kupiliśmy kilka ubrań w galerii Vincom Center. W wietnamskich sieciówkach ceny są trochę niższe niż w europejskich, ale było nam ciężko znaleźć coś w pasującym do nas (czytaj: odpowiednio dużym ) rozmiarze. Pozostał nam więc niezawodny H&M, w którym ceny są podobne do tych w Polsce.

Wizy (200 zł)

Wybierając się do Wietnamu trzeba pamiętać o wykupieniu wizy. Należy o nią aplikować przed przyjazdem do kraju – nie ma możliwości otrzymania wizy na lotnisku. Rodzaje wietnamskich wiz oraz sposoby ich wyrabiania są bardzo dobrze opisane na blogu plecakiwalizka.pl.

My korzystaliśmy z 30-dniowych e-wiz. Koszt wyrobienia takiej wizy to 100zł/osobę.

Wynajem skutera (115 zł)

Świetnym sposobem na zwiedzanie Wietnamu poza miastem jest wypożyczenie skutera. Skuter można wypożyczyć już za 100k VND (~18 zł) za dobę. Cały bak paliwa to wydatek rzędu 60-80k VND (11-14 zł).

Wypożyczalnie często proszą o pozostawienie paszportu “pod zastaw” przy wynajmowaniu jednośladu. Warto jednak zaproponować pozostawienie gotówki zamiast dokumentu. W jednej z wypożyczalni, z której korzystaliśmy, właściciel zgodził się na depozyt w wysokości 500k VND (~90 zł). Został on w całości zwrócony przy oddawaniu skutera

Elektronika (100 zł)

Wietnam to raj dla miłośników elektroniki. W miastach można znaleźć wiele sklepów ze sprzętem komputerowym i fotograficznym, telefonami i wszystkim, co związane z elektroniką. Często w naprawdę dobrych cenach.

My akurat kupiliśmy powerbanka za 100 zł, co wydaje się ceną podobną do tych w Polsce.

Prowizje bankomatowe (32 zł)

Kolejnym kosztem, o którym warto pamiętać będąc w Wietnamie są prowizje bankomatowe. W zależności od banku, wysokość prowizji jest stała lub wynosi ok. 3% od kwoty wypłaty. Wybierając z bankomatu kilkaset złotych płaciliśmy średnio 45k VND (~8zł) prowizji.

Dopiero podczas naszej drugiej wizyty w Wietnamie dowiedzieliśmy się, że są bankomaty, której takiej prowizji nie pobierają. Na pewno bez dodatkowych opłat pieniądze wybrać można z bankomatu ACB (sprawdziliśmy i potwierdzamy). Podobno wypłaty bez prowizji oferują też bankomaty VPBank oraz niektóre HSBC. Warto poszukać ich w swojej okolicy

Surfing (25 zł)

25 zł to kwota, którą trzeba zapłacić za wypożyczenie deski surfingowej na plaży w Da Nang. Warunki podczas naszego pobytu były jednak średnie – 3 sensowne fale w ciągu całej godziny Stąd nie zdecydowałem się na tę atrakcję ponownie.

Pranie (23 zł)

W Da Nang pralnie dostępne są na każdym kroku. W tej, z której korzystaliśmy, pranie kosztowało 20k VND (~3,50 zł) za kilogram.

Podsumowanie

Jak widzisz, w naszym przypadku miesięczne koszty życia na Bali wyniosły 4640 zł. Nie oceniamy czy to dużo, czy mało, bo to zbyt subiektywne Żyjemy na takim poziomie, na jaki nas po prostu stać. Stwierdzamy suche fakty – w opisanym przez nas stylu życia koszty są takie, a nie inne. To, czego możesz być pewien to absolutna szczerość i zero ściemy z naszej strony, jeśli chodzi o finanse

Pamiętaj, że każdy ma inne preferencje. Być może Ty chcesz mieszkać budżetowo wynajmując pokój, albo wręcz przeciwnie – w bardziej luksusowych warunkach niż my. Może wolisz gotować w domu, zamiast jeść na mieście. Twoje koszty życia mogą być zarówno sporo niższe, jak i znacznie wyższe od naszych Warto też dodać, że koszty życia w innych miejscach w Wietnamie mogą różnić się od tych podanych przez nas (w Da Nang).

Jeśli masz jakiekolwiek pytania związane z finansami, kosztami lub innymi aspektami życia w Wietnamie – jestem do dyspozycji w komentarzach!

Artykuł Koszty życia w Wietnamie bez ściemy pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Kilka słów wstępu

Swoją przygodę z pracą z domu zaczynałem jeszcze przed naszym wyjazdem, w trochę lepszych i spokojniejszych warunkach. Była to moja pierwsza praca zdalna. Pracowałem z domu przez ponad miesiąc, co pozwoliło mi wypracować kilka prostych technik i zasad wspomagających ten styl pracy. Od tego czasu już prawie rok pracuję zdalnie w podróży i wszystkie te zwyczaje bardzo mi się przydają.

O organizacji dnia pracy zdalnej w podróży pisałem już w tym wpisie. Część z porad tam zawartych pokrywa się z tymi dotyczącymi pracy z domu, więc jeśli chcesz, zerknij też do tamtego wpisu – może znajdziesz tam coś dla siebie

Znajdź stałe miejsce do pracy

Bardzo istotne jest wyznaczenie w domu osobnego, stałego miejsca przeznaczonego na pracę. Ważne, żeby nie było to to samo miejsce, w którym jesz czy odpoczywasz. Idealną sytuacją jest posiadanie osobnego pomieszczenia albo chociaż biurka przeznaczonego tylko na pracę. Jeśli jednak nie masz takich możliwości, wybierz przynajmniej jedno krzesło ustawione w konkretnej pozycji przy stole i zawsze pracuj w tym samym “ułożeniu”

Rozpoczęcie pracy w wydzielonym do tego miejscu pozwala przestawić się w “tryb pracy”. Praca na kanapie, na której normalnie oglądasz telewizor, nie jest dobrym pomysłem. Po pierwsze takie miejsce kojarzy się z odpoczynkiem, co nie będzie sprzyjało efektywnej pracy. Po drugie, kładąc się wieczorem na tej samej kanapie przed telewizorem będziesz mieć wrażenie, jakbyś wcale nie wyszedł/wyszła z pracy

Ubierz się tak jak do biura

Kolejnym “zabiegiem psychologicznym” jest ubranie się do pracy z domu tak, jak normalnie ubierasz się do biura. Oczywiście niekoniecznie musisz występować w pełnym makijażu czy eleganckiej koszuli. Chodzi o to, żeby nie siadać do kompa w piżamie, w której przed chwilą się obudziłeś(aś). Odpowiedni strój, podobnie jak wyznaczone do pracy miejsce, pomaga wejść w “tryb pracy”.

Poza tym bardzo prawdopodobne jest, że w trakcie pracy zdalnej będziesz odbywać spotkania online. Często są to spotkania z włączoną kamerką, co – swoją drogą – bardzo polecam! Widok współpracowników w piżamach mógłby wpłynąć na brak poczucia, że jest się w pracy

Korzystaj z komunikatorów

W pracy z domu bardzo ważna jest sprawna komunikacja. Pracując w biurze często komunikujesz się z innymi osobami. Będąc fizycznie w jednym pomieszczeniu czy budynku jest to bardzo łatwe – zawsze możesz do kogoś po prostu podejść. Aby praca z domu pozostawała efektywna, należy umożliwić współpracownikom równie łatwy kontakt co w biurze. Służą do tego komunikatory grupowe, takie jak Skype, Slack czy Microsoft Teams.

Dostosuj się oczywiście do tego, co zaleca Twój szef czy pracodawca. Ważne, żeby być dostępnym na wybranych przez Twój zespół komunikatorach. To one zastępują teraz dyskusję na korytarzu czy w firmowej kuchni.

Bądź responsywny(a)

Bardzo istotne w pracy z domu jest bycie responsywnym. Poza komunikatorami internetowymi, Twój pracodawca może wymagać od Ciebie dostępności pod telefonem czy mailem. Najlepiej ustalić, który kanał komunikacji jest tym, gdzie oczekujemy natychmiastowych odpowiedzi. Wiadomo, że maila nie sprawdza się co minutę, ale komunikator internetowy może już pokazywać powiadomienia w momencie otrzymania wiadomości.

W większości przypadków warto być dostępnym pod telefonem i właśnie na komunikatorach. Responsywność pozwala utrzymać wrażenie “obecności w pracy” oraz poprawia przepływ komunikacji.

Oczywiście idealnie by było, gdyby nikt nie przeszkadzał Ci w pracy telefonem co kilka minut. Na początek warto ustalić okna komunikacyjne. Możecie się umówić, że sprawdzacie wiadomości na komunikatorze np. co godzinę. Tak, aby byś responsywnym, ale jednocześnie mieć czas na pracę w skupieniu.

Kolejnym etapem może być ustalenie, że zespół pracuje asynchronicznie. Oznacza to, że z założenia wszyscy członkowie zespołu nie są ciągle dostępni na komunikatorach i wszyscy to akceptują. Jest to model pracy wymagający dużego zaufania w zespole. Warto jednak dążyć do pracy asynchronicznej, która ma bardzo wiele zalet

Pokazuj efekty swojej pracy

Jeśli Twój szef wymaga raportowania efektów pracy, bezwzględnie się do tego stosuj. Może to być wysłanie maila do szefa z podsumowaniem wykonanych zadań albo krótka rozmowa telefoniczna na koniec każdego dnia. Jest to szczególnie istotne, gdy po raz pierwszy przyszło Ci pracować z domu, a szef nadal buduje zaufanie do pracowników zdalnych. Nie miej tego szefowi za złe – dla niego jest to tak samo nowa sytuacja jak dla Ciebie.

Powiem więcej – nawet, jeśli szef nie wymaga raportowania efektów Twojej pracy z domu, rób to sam(a) dla siebie. Zapisuj, co zrobiłeś(aś) danego dnia, a co się nie udało. Pozwoli Ci to samemu ocenić efekty pracy zdalnej i w przyszłości zdecydować, czy ten tryb pracy jest dla Ciebie odpowiedni. Poza tym, gdyby szef miał w przyszłości jakieś wątpliwości co do efektywności Twojej pracy z domu, będziesz mieć podkładkę

Wyznacz stałe godziny pracy

Postaraj się, w miarę możliwości, wyznaczyć sobie stałe godziny pracy z domu. Nawet jeśli Twój pracodawca tego nie wymaga. Jeśli w ciągu dnia musisz coś załatwić, np. odebrać dzieci od dziadków lub zrobić zakupy, ustal kilka przedziałów czasowych, w których będziesz pracować.

Z doświadczenia wiem, że najlepiej sprawdza się jeden, ciągły przedział godzinowy poświęcony na pracę każdego dnia. Praca z domu przebiega wtedy podobnie jak w biurze. W przeciwnym wypadku bardzo łatwo o utratę kontroli nad czasem pracy. Pamiętaj też, że każde oderwanie się od pracy wybija Cię z rytmu. Ponowne złapanie kontekstu wykonywanych zadań może Ci zająć nawet kilkanaście minut.

Poinformuj rodzinę, że pracujesz

Zakładam, że początkowo Twoja praca z domu może wyglądać jak na tym filmie Jeśli ustaliłeś(aś) już stałe godziny swojej pracy zdalnej, poinformuj rodzinę, że w tych godzinach pracujesz i jesteś dla nich niedostępny(a). Zupełnie tak samo, jakbyś był(a) w biurze. Możesz też powiesić na drzwiach kartkę z napisem “JESTEM W PRACY”.

Domownikom początkowo może być ciężko zrozumieć, że będąc w domu tak naprawdę jesteś w pracy. Warto to jednak z nimi wypracować – w przeciwnym wypadku wszyscy możecie zwariować

Wyeliminuj przeszkadzacze

Postaraj się wyeliminować jak najwięcej przeszkadzaczy, które mogą zakłócać Twoją pracę z domu. Jeśli masz taką możliwość, wyłącz na czas pracy telewizor albo przynajmniej pracuj zdala od niego. Zapomnij o obowiązkach domowych poczas pracy zdalnej – wstawienie prania w trakcie pracy jest bardzo zgubne. Później trzeba je jeszcze wyciągnąć i rozwiesić

Bycie w domu może kusić do załatwienia spraw domowych “przy okazji”. Pamiętaj jednak, że każda taka czynność odciąga Cię od pracy, przez co potrzebujesz więcej czasu na powrót do wykonywanych zadań. Stajesz się mniej responsywny(a) i w efekcie wykonujesz w ciągu dnia mniej, niż powinieneś(aś). Może to doprowadzić do spadku efektywności Twojej pracy lub do nadgodzin w celu nadrobienia zaległości.

Pomocne jest też wyłączanie powiadomień w telefonie, o czym możesz poczytać tutaj.

Rozpisuj zadania na dany dzień

Pracując zdalnie bardzo pomocne jest rozpisywanie zadań do wykonania danego dnia. Możesz to robić nawet na kartce papieru. Polecam też korzystanie z aplikacji do planowania zadań, takich jak Nozbe czy todoist. Dzięki temu wiesz, co danego dnia rzeczywiście masz do zrobienia. Pracując z domu bardzo łatwo się w tym pogubić.

Warto również zaplanować zadania do wykonania kolejnego dnia dzień wcześniej. Poświęć wieczorem 15 minut na przejrzenie listy zadań na dany tydzień i zdecyduj, które z nich wykonasz jutro. Na koniec danego dnia przejrzyj, co z zaplanowanych wcześniej zadań udało Ci się zrobić, a co musisz przełożyć na kolejny dzień. Takie podejście pozwoli Ci nauczyć się realnie oceniać swoje możliwości i lepiej planować pracę, a także oceniać jej realne efekty. Planowanie jest bardzo przydatną umiejętnością – nie tylko w pracy. Praca z domu może być świetną okazją do nauczenia się samoogranizacji

Utwórz osobne konto w systemie operacyjnym

To bardzo ważny trik, który stosuję u siebie odkąd zacząłem pracować zdalnie. Jeśli dostałeś(aś) polecenie pracy z domu i wykorzystujesz do tego prywatny komputer, bardzo istotne jest oddzielenie spraw firmowych od osobistych. Pozwoli to wprowadzić porządek w plikach, a także wyeliminuje rozpraszacze, takie jak prywatne zdjęcia czy zakładki w przeglądarce kuszące Cię w trakcie pracy.

Najprostszym sposobem jest utworzenie osobnego konta użytkownika w systemie operacyjnym przeznaczonego tylko do pracy. Rozpoczynając pracę loguj się właśnie na to “pracowe” konto zamiast na swoje prywatne. Jest to prosta operacja i w Internecie znajdziesz wiele informacji, jak to zrobić na Twoim systemie operacyjnym. Instrukcję dla Windows 10 znajdziesz tutaj, a dla MacOS tutaj.

Praca z domu – podsumowanie

Jeśli zacząłeś(aś) niedawno pracę zdalną, pamiętaj, że bardzo ważne jest oddzielenie życia prywatnego od pracy. Oczywiście na tyle, na ile jest to możliwe. Kolejnym elementem jest wyeliminowanie wszelkich rozpraszaczy, które mogą przeszkadzać Ci w wykonywaniu zadań. Równie ważnym elementem jest sprawna komunikacja z resztą zespołu.

Istotne jest też pokazywanie rezultatów swojej pracy przełożonemu. Pracując zdalnie liczą się efekty, a nie dobre wrażenie

Pamiętaj, że wypracowane podczas pracy z domu umiejętności przydadzą Ci się także w życiu prywatnym. Dodatkowo, jeśli pracujesz z domu przymusowo ze względu na epidemię koronawirusa, potraktuj to jako dobrą okazję do wypróbowania pracy zdalnej. Jeśli Ci się spodoba, to może spodoba się także szefowi i pozostawi taką możliwość w przyszłości?

Mam nadzieję, że zawarte w tym tekście porady pomogą Ci ogarnąć pracę z domu Jeśli masz jakiekolwiek pytania związane z pracą zdalną, daj znać w komentarzu – chętnie odpowiem!

Artykuł Praca z domu – jak to ogarnąć? pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Krótko o naszej sytuacji

Jak pewnie wiesz, jesteśmy aktualnie w Wietnamie. Ze względu na obecną sytuację, rozważaliśmy różne opcje kontynuowania naszej podróży, włączając w to powrót do Polski, a także przeczekanie sytuacji tutaj, w Azji Płd.-Wsch. Wietnam wydaje się obecnie w miarę stabilny pod kątem walki z epidemią. Duże wątpliwości pojawiły się jednak, kiedy okazało się, że nasze ubezpieczenie EURO26 (AXA) może nie działać już od kilku tygodni… I to mimo zapewnień ubezpieczyciela, że polisa obowiązuje w przypadku zachorowań związanych z koronawirusem.

Ubezpieczenie a epidemia/pandemia

Pierwszą rzeczą, którą należy sprawdzić w OWU swojej polisy ubezpieczeniowej są wyłączenia w przypadku epidemii lub pandemii. Pobierz swoje OWU i wyszukaj w nim wyrażeń takich jak “epidemia” czy “pandemia”.

Dwa popularne warianty ubezpieczeniowe wybierane przez podróżników to EURO26 i Planeta Młodych. O ile EURO26 nie posiada wyłączeń związanych w epidemią, tak Planeta Młodych nie pokrywa kosztów związanych ze skutkami epidemii, jeśli została ona ogłoszona przed dniem rozpoczęcia podróży. Warto więc bardzo dokładnie sprawdzić te wykluczenia w swoim OWU!

Ubezpieczenie a stan wyjątkowy

AKTUALIZACJA 20.03.2020 r.

Analizując temat ubezpieczenia w tym “niecodziennym” czasie, rozmawialiśmy z wieloma innymi podróżnikami w podobnej sytuacji. Kontaktowaliśmy się też Ambasadą RP w Wietnamie. Dzwoniliśmy i pisaliśmy maile do naszego i innych ubezpieczycieli. Okazuje się, że jest jeden aspekt, na który wiele osób nie zwraca uwagi – stan wyjątkowy.

Nasze ubezpieczenie – EURO26 – zapewnia, że jesteśmy objęci ochroną ubezpieczeniową nawet w przypadku zachorowań związanych z COVID-19. Naszą wątpliwość budził jednak zapis w OWU sugerujący, że ubezpieczenie wygasa po 7 dniach od wprowadzenia stanu wyjątkowego:

Szczególne Warunki Ubezpieczenia EURO26 World

Ochroną ubezpieczeniową Towarzystwa nie są objęte zdarzenia powstałe w wyniku:
1) działań wojennych, aktów terroru, stanu wojennego, stanu wyjątkowego (…) powyższa ochrona wygasa z końcem 7. dnia od
rozpoczęcia wojny, aktów terroru lub wojny domowej na terytorium kraju, w którym przebywa Ubezpieczony(…)

Podobną informację EURO26 podawało na swojej stronie. Na szczęście po wielu pytaniach ze strony ubezpieczonych, EURO26 na podstronie poświęconej koronawirusowi doprecyzowało warunki polisy w obliczu koronawirusa:

Oznacza to, że ubezpieczenie EURO26 działa nawet w przypadku wprowadzenia stanu wyjątkowego. Ubezpieczyciel deklaruje również, że po wprowadzeniu stanu wyjątkowego z powodu pandemii czy epidemii, polisa działa nawet w przypadku zachorowania na COVID-19. To bardzo ważna deklaracja dla wszystkich posiadających ubezpieczenie EURO26.

Pewnie nie raz widziałeś(aś) taki zapis w OWU (Ogólne Warunki Ubezpieczenia) – wyłączenia związane ze stanem wyjątkowym, wojennym czy wojną. Ale kto by się tym przejmował? No właśnie – w obecnej sytuacji wiele krajów wprowadza u siebie stan wyjątkowy. Na dzień 17.03.2020 stan wyjątkowy wprowadziły Czechy, Hiszpania, Peru i wiele innych państw. W większości przypadków jego wprowadzenie pozwala rządowi na szybsze podejmowanie pewnych działań (np. zamykanie granic czy ograniczanie lotów).

Bardzo ważną czynnością, którą powinieneś wykonać w tym momencie będąc w podróży (!) jest sprawdzenie, czy w OWU Twojej polisy znajdują się wyłączenia w przypadku wprowadzenia stanu wyjątkowego. Jeśli ich tam nie ma lub coś jest dla Ciebie niejasne, poproś ubezpieczyciela o doprecyzowanie. Zapytaj konkretnie, czy w Twojej sytuacji ubezpieczenie nadal działa. UWAGA: stan wyjątkowy może być też nazwany w Twoim OWU “stanem nadzwyczajnym” albo “stanem alarmowym”.

Czy w danym kraju obowiązuje stan wyjątkowy?

AKTUALIZACJA 20.03.2020 r.

Zaraz po przeczytaniu OWU EURO26 zadaliśmy sobie to pytanie. Wtedy nie było jeszcze jednoznacznej deklaracji od EURO26, że ubezpieczenie działa mimo stanu wyjątkowego. Próbowaliśmy więc dowiedzieć się, czy w Wietnamie, w którym aktualnie jesteśmy, obowiązuje stan wyjątkowy.

Choć ustalenie takiego faktu wydaje się banalnie proste, okazało się inaczej… W Internecie nie znaleźliśmy jednoznacznych informacji. Postanowiliśmy więc skontaktować się z Ambasadą RP w Hanoi. Odpowiedź konsula jeszcze bardziej namieszała nam w głowach – dostaliśmy informację, że od 1.02.2020 r. w Wietnamie obowiązuje “stan zagrożenia państwowego”. Czy jest on tożsamy ze “stanem wyjątkowym”? Nikt tego jednoznacznie nie potwierdził…

Zadzwoniliśmy więc na infolinię ubezpieczyciela i dowiedzieliśmy się, że wiążące informacje znajdują się zawsze na tej stronie MSZ: https://www.gov.pl/web/dyplomacja/informacje-dla-podrozujacych. Po jej otwarciu należy wybrać z listy interesujący nas kraj (np. podstroną Wietnamu jest https://www.gov.pl/web/dyplomacja/wietnam). Według przedstawiciela EURO26 to na tej podstronie powinno być jasno napisane, czy w Wietnamie obowiązuje “stan wyjątkowy”. To tu mamy sprawdzać aktualną sytuację w danym państwie. Pamiętaj jednak, że ten sposób sprawdzania informacji działa w przypadku ubezpieczenia EURO26. Upewnij się, jak wygląda to w przypadku Twojej polisy!

Różne definicje “stanu wyjątkowego”

Sprawdzając, czy Twoje ubezpieczenie obowiązuje w obliczu pandemii COVID-19, uważaj na różne definicje “stanu wyjątkowego”. Zanim skontaktowaliśmy się z przedstawicielem biura EURO26, rozmawialiśmy też telefonicznie z konsultantem Centrum Alarmowego. Używał on zamiennie pojęć “stan wyjątkowy”, “stan nadzwyczajny” oraz “stan epidemii”. Było to bardzo niekompetentne zachowanie i wprowadziło nas w jeszcze większe zakłopotanie.

Według Wikipedii stan wyjątkowy to “stan nadzwyczajny państwa, którego wprowadzenie powoduje w szczególności ograniczenie niektórych praw i swobód obywatelskich.”. Niewiele to w sumie wyjaśnia… Można brać to “na logikę” patrząc, czy w kraju, w którym jesteś, faktycznie są jakieś ograniczenia swobód obywatelskich. Jednak ubezpieczycielowi chcącemu zrzucić na Ciebie późniejsze koszty leczenia “na logikę” raczej nie wytłumaczysz

Dodatkowo dochodzi problem tłumaczenia pojęcia stanu wyjątkowego w innych krajach. Oficjalne angielskie tłumaczenie to “state of emergency”, jednak nie wszystkie kraje – szczególnie w Azji – takiego pojęcia używają.

Dobrym przykładem może być Hiszpania, w której 13.03.2020 wprowadzono stan wyjątkowy. Mimo to, na podstronie MSZ dotyczącej Hiszpanii nie ma informacji o wprowadzeniu “stanu wyjątkowego”. Użyte jest za to pojęcie “stan alarmowy w Hiszpanii”. Czy jest to tożsame ze stanem wyjątkowym, który powoduje ustanie “ważności” ubezpieczenia? Ciężko powiedzieć…

W każdej takiej sytuacji najlepsze, co możesz zrobić, to skontaktować się z ubezpieczycielem. Zadzwoń do firmy ubezpieczeniowej i zapytaj konkretnie, czy w danym kraju w danym momencie działa Twoje ubezpieczenie. Bardzo ważne jest poinformowanie o swojej sytuacji – kiedy wjechałeś(aś) do kraju oraz gdzie byłeś(aś) w ciągu ostatnich 2 tygodni. Poproś również o przesłanie udzielonych informacji mailowo. Jeśli ubezpieczyciel potwierdzi obowiązywanie polisy na piśmie (czyli np. mailowo), może to być ważna “podkładka” w razie problemów z pokryciem kosztów leczenia.

Dobre ubezpieczenie na czas epidemii

Po naszym researchu oraz rozmowach z wieloma podróżnikami wydaje się, że da się znaleźć dobre ubezpieczenie działające w czasie pandemii COVID-19. Poniżej podajemy dwie takie polisy. Pamiętaj jednak, żeby przed zdecydowaniem się na zakup któregoś z nich sprawdzić aktualne warunki ubezpieczenia i sytuację na świecie, która dynamicznie się zmienia. Przed zdecydowaniem się na daną polisę skontaktuj się z ubezpieczycielem, przedstaw swoją sytuację i upewnij się, że polisa będzie Cię obowiązywać. Możemy polecić te ubezpieczenia jako efekt naszego researchu oraz poleceń innych osób. O ile z EURO26 korzystaliśmy przed pandemią, tak z żadnego z nich (na szczęście) nie korzystaliśmy w trakcie trwania epidemii.

EURO26

Wspomniane już EURO26 wydaje się dobrym wyborem na czas pandemii. Ubezpieczyciel potwierdził, że polisa będzie działać nawet w przypadku wprowadzenia w danym kraju stanu wyjątkowego. Co ważne, ubezpieczenie będzie w takiej sytuacji pokrywać wszystkie koszty, również te związane z COVID-19. Jeśli chcesz wykupić EURO26 będąc za granicą, zacznie ono obowiązywać 7 dni po uiszczeniu składki.

SafetyWing

Wielu nomadów poleciło nam ubezpieczenie SafetyWing. Po researchu i kontakcie z ubezpieczycielem dowiedziałem się, że działa ono w przypadku zachorowań spowodowanych COVID-19. Ubezpieczenie wymaga wkładu własnego w wysokości 250$, co oznacza, że do tej kwoty koszty leczenia w danym okresie ubezpieczeniowym pokrywasz z własnej kieszeni. Może to być niewiele w porównaniu z kosztami, które mogą Cię czekać…

W przypadku SafetyWing nie stosuje się pojęcia “stanu wyjątkowego”. Ubezpieczyciel bazuje za to na poziomach ostrzeżenia określonych dla danego państwa przez ogranizację CDC (Centers for Disease Control and Prevention). Jeśli w danym państwie wprowadzony zostanie poziom 3, ubezpieczenie przestanie pokrywać koszty związane w przyczyną wprowadzenia ostrzeżenia (np. epidemią COVID-19). Dodatkowo, jeśli w momencie zmiany poziomu na 3 znajdujesz się już na terenie danego państwa, ochrona związana z przyczyną ostrzeżenia wygaśnie dopiero po 10 dniach. Pozostałe świadczenia nadal będą pokrywane przez SafetyWing.

Zobaczmy, jak sprawdzić na jakim poziomie wg CDC znajduje się aktualnie dane państwo na przykładzie Wietnamu. Najpierw przejdź na listę krajów i wybierz Wietnam z listy “For Travelers”:

Po kliknięciu “Go” na kolejnej stronie możesz zobaczyć, na jakim poziomie jest aktualnie wybrany kraj oraz z jakiego powodu ten poziom ostrzeżenia został wprowadzony:

Jak widać, Wietnam jest aktualnie na poziomie 2, a powodem jego ogłoszenia jest epidemia COVID-19. Jeśli poziom ten zostanie zmieniony na 3 z tego samego powodu, wybierając się do Wietnamu nie będziesz objęty(a) ochroną związaną z COVID-19 (pozostałe świadczenia nadal będą pokrywane). Jeśli jesteś na terenie Wietnamu w momencie wprowadzenia poziomu 3, przez 10 dni będziesz chroniony(a) również przed zachorowaniami na COVID-19. Po tym czasie ta część ochrony ubezpieczeniowej wygaśnie.

Ubezpieczenie lokalne

My nie korzystaliśmy z tej opcji, ale wielu naszych znajomych ją aktualnie rozważa. Jeśli Twoje ubezpieczenie nie działa w obliczu epidemii albo nie jesteś pewien, że otrzymasz zwrot kosztów, zastanów się nad zakupem lokalnego ubezpieczenia. Takie ubezpieczenie obowiązuje najczęściej tylko w kraju, w którym je wykupisz.

Polecamy popytać na lokalnych grupach facebookowych – prawdopodobnie ktoś będzie w stanie polecić sprawdzonego agenta ubezpieczeniowego na miejscu. Oczywiście jak przy każdym ubezpieczeniu, trzeba dokładnie sprawdzić jego warunki i wyłączenia. Może się jednak okazać, że lokalne ubezpieczenie będzie działać niezależnie od sytuacji panującej w kraju (nawet w przypadku ogłoszenia stanu wyjątkowego).

Podsumowanie

Jak widzisz, ochrona ubezpieczeniowa w obliczu pandemii koronawirusa nie jest łatwym tematem. Pamiętaj, że nawet, jeśli Twój ubezpieczyciel zapewnia o pokrywaniu kosztów związanych z zachorowaniem na COVID-19, nie zawsze gwarantuje to obowiązywanie polisy w danym kraju! Bardzo ważne jest sprawdzenie wszelkich wyłączeń związanych ze stanem wyjątkowym lub pokrewnymi pojęciami. Ważność polisy zależy więc od ubezpieczyciela, kraju, w którym się znajdujesz (albo planujesz do niego jechać) oraz aktualnej sytuacji polityczno-epidemiologicznej panującej w tym państwie.

Mam nadzieję, że nasze doświadczenie będzie dla Ciebie przydatne. Jeśli jesteś teraz w podróży, poświęć kilkanaście minut na dokładne przestudiowanie OWU oraz obostrzeń panujących w kraju, w którym się znajdujesz. Trzymaj się zdrowo!

Artykuł Ubezpieczenie turystyczne a COVID-19 pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.

Krótko o COVID-19

Jak zapewne wiesz, COVID-19 to choroba powodowana przez koronawirus SARS-CoV-2. Wirus po raz pierwszy pojawił się w grudniu 2019 roku w chińskim mieście Wuhan, które stało się źródłem światowej epidemii.

SARS-CoV-2 bardzo szybko rozprzestrzenia się także poza Chinami. W momencie pisania tego artykułu ponad 90.000 potwierdzonych przypadków COVID-19 pojawiło się w 80 krajach, a ponad 3000 osób z jego powodu zmarło. Głównymi ogniskami epidemicznymi poza Chinami są aktualnie Korea Południowa, Włochy oraz Iran.

Nie jestem ekspertem w dziedzinie medycyny, poza tym rozwój wydarzeń jest bardzo dynamiczny, więc na tym zakończymy informacje o samym wirusie. Zawsze aktualne i oficjalne statystyki znajdziesz na tej mapie pokazującej skalę SARS-CoV-2 na całym świecie. Rzetelne i sprawdzone informacje dotyczące wirusa publikuje też Łukasz Bok na swoim Instagramie.

Tak jak wspomniałem we wstępie, my zajmiemy się koronawirusem z zupełnie innej perspektywy. Zastanowimy się, jak epidemia SARS-CoV-2 wpłynie – a raczej już wpływa – na pracę zdalną.

Jak praca zdalna pomaga w walce z koronawirusem?

W jaki sposób praca zdalna może przyczynić się do opanowania epidemii?

Chodzi oczywiście o pozostawanie w domach i wykonywanie swojej pracy zdalnie zamiast udawania się do biura.

Unikanie zgromadzeń publicznych oraz kontaktu z osobami chorymi to jedne z głównych zaleceń WHO w ramach ochrony przed koronawirusem. Biura to miejsca, w których spotyka się codziennie wiele osób. Jest to szczególnie istotne w kontekście dużych korporacji, które w swoich siedzibach goszczą codziennie setki, a nawet tysiące pracowników. W ten sposób powstają duże zbiorowiska osób, tworząc warunki sprzyjające rozprzestrzenianiu się wirusa.

Kolejna kwestia to ograniczenie liczby podróży biznesowych. W większych firmach spotkania odbywają się często w miejscu, do którego inni uczestnicy dolatują czy dojeżdżają. Wiąże się to z koniecznością odbycia podróży, często międzynarodowej. Ze względu na wiele osób podróżujących samolotami z różnych krajów świata, lotniska są jednymi z miejsc najbardziej sprzyjających przenoszeniu się SARS-CoV-2. W większości przypadków takie spotkanie firmowe może odbyć się jednak zdalnie, bez konieczności podróży. Pozwala to zminimalizować liczbę osób obecnych na lotniskach, dworcach i w samych środkach komunikacji, co zmniejsza ryzyko rozwoju epidemii.

Decyzję o wstrzymaniu wszystkich podróży zagranicznych oraz większości krajowych podjęła już amerykańska korporacja Salesforce. Wszystkie spotkania rekrutacyjne na formę zdalną zmienił również Facebook. Podobne decyzje podjęły Twitter, Amazon, Apple, Google oraz Microsoft.

Ciekawe statystyki opublikował serwis Sentieo. W publicznych sprawozdaniach i dokumentach spółek, głównie z amerykańskiej giełdy, z początkiem roku wyraźnie wzrosło użycie wyrażenia “praca z domu”:

Wdrażanie pracy zdalnej w praktyce

Epidemia SARS-CoV-2 już dzisiaj zmienia rynek pracy zdalnej.

Wiele dużych firm w obliczu koronawirusa zaleca albo wręcz nakazuje swoim pracownikom pracować z domu. Pierwszym krajem, w którym wiele firm i instytucji wprowadziło – często przymusową – pracę zdalną są oczywiście Chiny. 2. marca 2020 r. Twitter zalecił pracownikom wykonywanie swoich obowiązków zdalnie oraz ograniczenie podróży. Większość z 8000 pracowników Google w Irlandii została poproszona o kontynuowanie pracy z domu po tym, jak u jednego z nich pojawiły się objawy mogące świadczyć o COVID-19.

Zalecenia pracy zdalnej wprowadzane są również przez władze państwowe. Rząd Hongkongu nakazał pracownikom administracji publicznej pracę z domu. Wiele firm mających swoje siedziby w tym kraju postąpiło podobnie, podążając za rządowymi zaleceniami. Rząd Włoch zmienia prawo dając pracodawcom możliwość wprowadzenia w firmie przymusu pracy zdalnej w czasie rozwoju epidemii. Obecny już w naszym kraju koronawirus spowodował, że na epidemię przygotowują się także polskie władze, które 2. marca 2020 r. uchwaliły specustawę dotyczącą postępowania w obliczu rozwoju wirusa. Interesującym punktem ustawy jest stwierdzenie, że pracodawca “może polecić pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna)”.

Stany Zjednoczone również przygotowują się na walkę z koronawirusem. Media publikują artykuły, które mają pomóc mieszkańcom przygotować się do pracy zdalnej. Co ciekawe, Google i Microsoft dają dostęp zwykłym użytkownikom do narzędzi wspomagających pracę zdalną, które wcześniej były dostępne tylko dla firm.

Nie udało mi się znaleźć żadnych kompleksowych statystyk dotyczących liczby osób, które w obliczu epidemii zmienią tryb pracy na zdalną. Patrząc jednak na skalę epidemii oraz największe korporacje zalecające pracownikom pracę zdalną, myślę, że mówimy o co najmniej dziesiątkach milionów osób. Przynajmniej na tę chwilę.

Czy polskie firmy są przygotowane na epidemię?

Według raportu Międzynarodowej Organizacji Pracy, w Polsce w 2019 r. liczba pracowników mających możliwość wykonywania swoich obowiązków zdalnie wynosiła mniej niż 20%. Dla porównania w USA ok. 62% pracowników może pracować z domu.

Jak wynika z raportu “Badanie społeczności IT w Polsce 2020” przeprowadzonym przez Bulldogjob, jedynie 10% pracowników IT pracuje w 100% zdalnie. 27% specjalistów w ogóle nie posiada możliwości pracy zdalnej, nawet kilku dni w miesiącu. Jak na branżę IT, która oferuje zawody idealne do pracowania poza biurem, wyniki są zadziwiające. Statystyki te pokazują, że praca zdalna nie jest jeszcze w Polsce zbyt popularna.

Moim zdaniem polskie firmy nie są gotowe na wprowadzenie masowej pracy zdalnej w obliczu epidemii. Nie oznacza to oczywiście, że nie są one w stanie odpowiednio się do tego przygotować zanim koronawirus rozprzestrzeni się w naszym kraju. Jeśli faktycznie tak się stanie, na pewno będzie to duże wyzwanie i sprawdzian dla polskiego rynku pracy zdanej.

Co koronawirus oznacza dla Ciebie jako pracownika?

Jako pracownik możesz spodziewać się, że w obliczu pojawienia się koronawirusa w Polsce, Twój pracodawca poprosi Cię o pracę zdalną. Nawet jeśli do tej pory nie było takiej możliwości. Może to być dobra okazja do pokazania szefostwu firmy, że da się pracować w taki sposób.

Jeśli chcesz w przyszłości pracować zdalnie (co otworzy przed Tobą wiele możliwości), dobrze wykorzystaj ten czas. Pokaż pracodawcy, że potrafisz dobrze i efektywnie pracować będąc poza biurem (moje porady na ten temat znajdziesz w tym wpisie). Gdy sytuacja z epidemią wróci do normy, a szef poprosi o powrót do biura, będziesz miał(a) dodatkowe argumenty do wynegocjowania możliwości pracy zdalnej na stałe.

Co koronawirus oznacza dla Ciebie jako pracowdacy?

Jeśli zatrudniasz ludzi i jeszcze nie oferujesz możliwości pracy zdalnej, zastanów się, czy nie warto zainteresować się tym tematem. W sytuacji zagrożenia epidemicznego w Polsce może nastąpić panika, co potwierdzają sytuacje z innych krajów. Znajomi przysyłali nam ostatnio zdjęcia z polskich sklepów z widokiem pustych półek po żelach antybakteryjnych W takich warunkach nietrudno o sytuację, w której ludzie będą obawiali się przychodzenia do biura. Szczególnie, gdy dowiedzą się, że kolega z zespołu wraca jutro z północnych Włoch. Mimo, że taka panika jest w większości przypadków nieuzasadniona i w niczym nie pomaga, nie mamy wpływu na jej wystąpienie.

Polecam rozeznać się w sposobach organizacji zdalnego zespołu. Warto też poszukać narzędzi, które taki tryb pracy ułatwiają. Dobrym źródłem na początek może być ten odcinek podcastu Małej Wielkiej Firmy. Wiele informacji na temat organizacji pracy w zdalnym zespole znajdziesz też na blogu Nozbe.

Koronawirus a praca zdalna – końcowe przemyślenia

Epidemia koronawirusa to jeden wielki test dla pracy zdalnej na całym świecie. Oczywiście praca zdalna tyczy się tylko wybranych zawodów, w których da się pracować bez fizycznej obecności w miejscu pracy. Jak się jednak okazuje, wiele firm, w których obecność w biurze nie jest wymagana, nadal nie umożliwia pracy zdalnej. I to mimo posiadania dostępu do zaawansowanych technologii i narzędzi wspomagających taki tryb pracy.

Może warto zastanowić się, czy praca zdalna powinna być dostępna tylko dla wybranych? Może warto skorzystać z możliwości, które daje dzisiejszy świat i przetestować w swojej firmie możliwość pracy z domu?

Jestem bardzo ciekawy jak epidemia COVID-19 w Polsce (jeśli do niej dojdzie) wpłynie na rynek pracy. Czy pojawi się więcej ofert pracy zdalnej? Może część firm, które do tej pory takiej formy współpracy nie proponowały postanowi wprowadzić możliwość pracy z domu? Czy jako pracownik będziesz przywiązywać większą wagę do możliwości pracy spoza biura?

Fajnie byłoby poznać Twoje zdanie na ten temat. Zostaw komentarz – chętnie dowiem się, co o tym myślisz

Artykuł Koronawirus sprawdzianem dla pracy zdalnej? pochodzi z serwisu TRAVELOŻERCY.